عصيان

2006-02-18T00:56:00.000+03:30

اين جا رسماً تعطيله!
رفتيم به عصيان دات نت. چرا؟ چون اينجا فيلتر بود. چون خيلی کارها می‌خواستيم انجام بديم که اين جا نمی‌شد. چون همين. اون دوستايی که می‌اومدن اين جا، زين پس بيان خونه جديد. اون دوستايی که به اين جا لينک داده بودن، محبت کنن لينک رو به آدرس جديد منتقل کنن:
www.Osyan.Net
اين جا رو هنوز هم دوست دارم.
در ضمن اين صفحه بعد از ۳۰ ثانيه خود به خود به آدرس جديد منتقل می‌شود. جل‌الخالق!

2006-02-07T09:34:00.000+03:30

تغيير نام «شيرينی دانمارکی»
خبرگزاری ايسنا- در نامه‌ای به وزارت بازرگانی پيشنهاد شد که نام شيرينی دانمارکی به شيرينی «گل‌محمدی» تغيير نام يابد.
يکی از آزادگان هشت سال دفاع مقدس در نامه‌ای به وزارت بازرگانی پيشنهاد کرده است كه برای مقابله با اهانت‌های مطبوعات برخی کشورهای غربی به‌ويژه دانمارک به پيامبر بزرگ اسلام و به منظور ترويج نام و فرهنگ ناب محمدی، طی ابلاغيه‌ای به اتحاديه قنادان، نام شيرينی دانمارکی را به نام شيرينی «گل‌محمدی» تغيير دهند. بر اساس اين گزارش اين نامه از سوی مسؤولان وزارت بازرگانی امروز در حاشيه‌ نشست مطبوعاتی وزير بازرگانی که در خصوص همين موضوع برگزار شده بود در بين خبرنگاران توزيع شد.
مرتبط در بی بی سی

2006-01-12T23:36:00.000+03:30

Made In Bedroom
خب اين هم مجموعه عکس‌های جين جين سابق. فتوبلاگی به نام Made In Bedroom.

2006-01-12T02:40:00.000+03:30

خيلی وقته که نشد بنويسم. تقريباً هفته‌ای يک بار می‌رم سفر. طبيعيه که آدم نتونه بنويسه. توی اين چند هفته هم مشهد بودم، هم اصفهان. هم کرمانشاه بودم و هم بندرعباس. اين مأموريت‌ها جداً توی اين ماه‌های آخر سال داره اذيت می‌کنه. از همه اين‌ها گذشته اومدم يه چيزی بنويسم و برم.
يکی دو تا از دوستان يه فيلم کوتاه ساختن و فرستادن برای شبنم. من هم شانسی داشتم که اونجا باشم. شبنم هم درباره همه اونها که تو فيلم بودن نوشته و طبق معمول من رو هم شرمنده کرده و اینا. فقط يه چيزی که برات با هزار تا پيغام و پسغام توضيح دادم و يه بار هم اينجا می‌گم. من هيچ دسترسی به اون سایتی که يه روز برات ثبتش کردم ندارم. واسه همين شرمنده شدم. همين. مثل هميشه شاد باشی و پرانرژی. می‌دونی که دلمون هم برات تنگ شده دختر.

2005-12-18T09:27:00.000+03:30

عجب آشفته‌بازاری‌ست دنيا

تعويض مديريت‌ها به صورت فله‌ای بعد از سر کار اومدن دولت جديد همچنان ادامه داره. اين مسأله دردسرهای زيادی رو چه برای کارمندها و چه برای ارباب رجوع و طرف‌های قرارداد ايجاد کرده. مثلاً شرکت ما کلی وقته که سرمايه‌گذاری کرده و نرم‌افزاری رو که مشتری‌هاش سازمان‌های بزرگ و دولتی هستند رو براشون معرفی کرده، جلسه‌های متعدد دمو گذاشته و هزار و يک جور کار ديگه اما همين که رسيده پای قرارداد، به علت تعويض مديريت و مناصب تا سطوح پايين همه اين کارها بايد از اول انجام بشه. اين هم يعنی حداقل 3-4 ماه هدر رفتن انرژی. اين مسأله از دانشگاه تا وزارت‌خونه رو تحت تأثير قرار داده. حالا جدا از همه اين‌ها يک نمونه از اتفاقات رو می‌تونين توی وبلاگ در شرکت مس چه می‌گذرد بخونين. اتفاقاتی در حول و حوش تعويض مديريت‌ها در يک شرکت دولتی. جالبه.

2005-12-16T20:01:00.000+03:30

پرواز را به خاطر بسپار

بعضی وقت‌ها می‌شه توی سايت‌هايی با زبون‌هايی که نمی‌دونيم و خطی که نمی‌فهميم هم چيزهای جالبی پيدا کرد که بدردمون بخوره. نمونه‌ش سايت CProxy هست. توی اين سايت يه برنامه فيلترشکن قوی هست. برنامه مورد نظر رو از اينجا مستقيماً دانلود کنين. نصبش کنين. و نهايتاً اجراش کنين. يه صفحه وا می‌شه که توش به زیون چِکی يه چيزايی نوشته شده. کاری به هيچ چيز نداشته باشين. OK رو که پايين اين صفحه هست بزنين. يه آيکون مربع آبی رنگ با يه C سفيد رنگ می‌ره تو نوار تسک بارتون کنار ساعت ويندوزتون جا خوش می‌کنه. تموم شد. از اين به بعد هر سايتی رو که دوست دارين توی نوار آدرس بروزرتون تايپ کنين و به جون من دعا کنين. نکته ديگه اينکه اين برنامه کيفيت عکس صفحاتی رو که می‌بينين به طور خودکار کم می‌کنه تا صفحات سريع‌تر ديده بشن.
پ.ن:
- ضمن عرض ارادت خدمت تمامی دوستانی که تو نظرخواهی بنده‌نوازی کردن(!) و من رو مورد مرحمت خودشون قرار دادند، يه توضيحی رو اضافه می‌کنم که اين لينک مثل تموم لينک‌های ديگه دست به دست و مسنجر به مسنجر به دستم رسيد و من هم يه توضيحی نوشتم و معرفی‌ش کردم، هيچ هم کشف خودم نبود. خودم هم چند وقته دارم ازش استفاده می‌کنم. ضمن اين که بد نيست اگه فحش می‌دين، بی‌نام و نشون نباشه که همچين به دل آدم بشينه. آدمی که تو تاريکی فحش می‌ده همچين انگار يه جای کارش می‌لنگه.
- محسن خان توی نظرخواهی به يه نکته خوبی اشاره کرد و اون هم امکان تنظيم اين برنامه روی زبون انگليسيه که من نديده بودمش. ممنون.
- اين هم نتيجه جست‌وجو درباره CProxy توی وبلاگ‌های ديگه.

2005-12-08T00:13:00.000+03:30

از ديروز تا حالا اخبار می‌خونم، عکس می‌بينم و حالم گرفته می‌شه. هيچ چيز خاصی هم درباره سقوط هواپيما و کشته شدن اين همه آدم نمی‌تونم بنويسم. جز اين که روز قبلش مسافر هواپيمايی بودم که 4 ساعت تأخير پرواز داشت و هفته قبلش مسافر هواپيمايی که وضع اسفباری داشت. عکس‌ها و فيلمی رو که از وضع داخلی هواپيما گرفتم به زودی همين جا می‌ذارمش.
فقط می‌شه گفت همه چيز مزخرفه.

2005-11-25T22:57:00.000+03:30

ملودی شهر بارانی
امروز به ديدن نمايش «ملودی شهر بارانی» رفتم. نمايشی نوشته اکبر رادی و کارگردانی هادی مرزبان که توی کارنامه‌ش کارهای زيادی رو از اين نويسنده کارگردانی کرده. از اين نمايش خوشم اومد به چند دليل. اصولاً از نوشته‌های اکبر رادی خوشم مياد. يکی از دلايلش هم اينه که فضای خيلی از نوشته‌هاش توی گيلان اتفاق می‌افته و به همين دليل با اسامی، مکان‌های اتفاق و ديالوگ‌ها ارتباط بيش‌تری برقرار می‌کنم و اصولاً پاتکس‌های احتمالی که نويسنده داشته برام بيش‌تر قابل درک هستند.
نکته قابل توجه بازی خيره‌کننده دانيال حکيمی بود. من تا حالا از دانيال حکيمی فقط يک سری کارهای تلويزيونی و سريال‌های پليسی و مشابه هم ياد فيلم‌هايی در حد ديگه چه خبر ديده بودم. اصلاً فکرش رو هم نمی‌کردم که توی تئاتر حرفی برای گفتن داشته باشه. به نظر من دانيال حکيمی اگه خودش رو توی تئاتر متمرکز کنه، می‌تونه حرف‌های زيادی برای گفتن داشته باشه.
در همين زمينه:
- گواشير- تصاويری از ملودی شهر بارانی
- خبرگزاری مهر- استقبال گرم از ملودی شهر بارانی در میان ابرها
- سايت ايران تئاتر- تصاويری از تمرينات ملودی شهر باران
- روزنامه آسيا- رقابت ابرها با شهر بارانی
- راوی- ملودی‌های شهر بارانی
- غلاف تمام فلزی- شمال شصت درجه
- ملودی شهر بارانی در گوگل

2005-11-22T15:42:00.000+03:30

ضمن این که نظر شما را به اهم اخبار جلب می‌کنم، توجه داشته باشيد که دسته‌بيل‌های تويسرکان در سراسر ايران همتا ندارد در استحكام و راست‌قامتی!

2005-11-08T12:04:00.000+03:30

ریپکس آلت تناسلی مردان را تکه تکه می‌کند

«مردانی که در سوئد به زنان تجاوز می‌کنند به زودی یا از این عمل دست خواهند کشید و یا با آلت تناسلی تکه تکه شده مجبور به مراجعه به مراکز پزشکی خواهند شد. این سلاح جدید که در سوئد جلب توجه بسیاری کرده است توسط سونت اهلرز بانوی 57 ساله، پزشک و تبعه آفریقای جنوبی طراحی و به جامعه زنان هدیه شده است. سالانه حدود 50 هزار تجاوز به زنان در آفریقای جنوبی صورت می گیرد.» اين هم اصل خبر و متن کاملش

اما تحليل و تفسير
خب خدا رو شکر که اين مشکل هم در سراسر دنيا حل می‌شه اما اين وسيله به درد همه جا می‌خوره جز ايران اون هم به هزار و سه دليل که من اينجا سه دليلش رو ميارم:
1- اولاً اين ماسماسک فقط به درد زنان محترم می‌خوره نه دخترها. دليلش هم واضحه چون اصولاً در صورت استفاده توسط دخترها، بلافاصله تبديل به زن می‌شن و ممکنه ديگه اساس کار براشون مهم نباشه!
2- من نگران آقايونی هستم که ممکنه مورد انتقام قرار بگيرن. به عبارت ديگر ممکنه يه خانوم شير پاک نخورده‌ای پيدا بشه و وسيله رو هم جاسازی کنه و دام پهن کنه و بعد از اين که لابراتوار آقاهه رو ترکوند، انتقام تمام زنان عالم رو برای هميشه از آقای خواجه شمبل قوطی بستونه.
3- از طرف ديگه با توجه به طبع شجاع آقايون و داوطلبان روزافزون کامی‌کازه و عمليات انتحاری، هيچ هم بعيد نيست که دوستان با اطلاع کامل از وجود اين آلت قتاله و قرون وسطايی به استقبال برن.
به اينش فکر نکرده بودين نه؟

2005-11-07T09:59:00.001+03:30

هويجوری
1- همه مردان رئيس جمهور. لينک
بيت:
ابر و باد و مه و خورشيد و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری

2- دلتا گلوبال برنده مناقصه فيلترينگ متمرکز در ايران. لينک
بيت:
گفتم که بر خيالت راه نظر ببندم
گفتا که شبرو است او از راه ديگر آید

3- عرب‌ها بادگير ايرانی را هم دزديدند. لينک
ضرب‌المثل:
دزدی که نسيم را بدزدد، دزد است.

4- شش مسؤول زندان، استاندار شدند. لينک
بيت:
ای وای بر اسيری کز ياد رفته باشد
در دام مانده باشد صياد رفته باشد

zhvj

2005-11-02T22:21:00.000+03:30

صبحانه‌ای برای دو نفر
مدت‌هاست که می‌خوام اين رو بنويسم ولی بعد از کلنجار رفتن‌های فراوان بی‌خيالش می‌شم. اين بار اما ترجيح دادم حداقل اشاره‌ای به اون داشته باشم که لااقل غمباد نشه برام.
صبحانه رو تقريباً همه می‌شناسيم. سياست وجود سايت‌هايی مثل صبحانه در حقيقت انتشار آزاد اخبار و وقايعی هست که در وبلاگ‌ها و سايت‌ها و روزنامه‌ها نوشته می‌شن و در اين سا‌يت‌ها گرد هم ميان تا وقت خواننده‌ها کمتر گرفته بشه و بتونن در کوتاه‌ترين زمان ممنکن به اهم اخبار دسترسی پيدا کنن. من هم به عنوان يکی از اولين اعضای اين سايت خوب که مالکيتش به حسين درخشان برمی‌گرده، سعی داشتم تا هر از گاهی لينک يا خبر جالبی پيدا می‌کنم در اون قرار بدم. متأسفانه عليرغم اينکه هميشه به قوانينش هم پايبند بودم، ده‌ها لينک از مطالبی که در اين سايت گذاشتم توسط ادمين محترم حذف شده و می‌شه. از جمله خبر انفجار در تئاتر شهر رو که مطلب قبليم بود. اين برای اولين بار بود که تو صبحانه به وبلاگم لينک دادم اما اين بار هم قلع و قمع شد بدون اين که علتش رو بدونم! روی سخن من با حسين درخشان هست. به عنوان يکی از نویسندگان صبحانه لطفاً علت حذف مرتب اخباری رو که می‌ذارم برام روشن کنين. اگه با شخص من يا نوع اخبار يا لينک‌ها مشکلی دارين، لطفاً به من اطلاع بدين بلکه من هم به اشتباهات بی‌حد و حصرم پی ببرم! يا اينکه ادعای آزادی بيان رو کنار بذارين و غيره و ذلک. مگر اينکه جز شما فرد ديگه‌ای لينک‌های من رو حذف می‌کنه که حداقل اين رو هم می‌تونين برام روشن کنين. از قرار معلوم صبحانه بدجور امر و نهی می‌کند که چه بخوريم و چه نخوريم.
لينک:
وبلاگ Persian Buddy- صبحانه

2005-11-02T15:16:00.000+03:30

باز هم تخريب، باز هم تئاتر شهر
معلوم نيست چه بلايی دارن سر تئاتر شهر ميارن. اولش آتش‌سوزی اين بار هم انفجار. اين مسجد پشت تئاتر شهر هم داستانی شده برای خودش. به زور می‌خوان کنار اين ساختمون که تو فهرست آثار ملی هم ثبت شده، يه مسجد هوا کنن. جا قحطه مگه؟ فعلاً که شهردار دستور توقيف اين پروژه رو داده اما فکر نکنم زورش برسه.
پگاه آهنگرانی يه فيلم مستند جالب درباره اون آتش‌سوزی و اين مسجد ساخت که خيلی جالب مسايل رو کنار هم چيده. ای کاش می‌شد که يه جوری همه ببيننش.
ايسنا- بخشی از ديوار تئاتر شهر فرو ريخت.
ايسنا- فعاليت‌هايی که به آسيب ديدن بخشی از ساختمان تئاتر شهر منجر شده، غيرقانونی است.
خبرگزاری ميراث- ديوار تئاتر شهر فرو ريخت.
بی.بی.سی- ديوار سالن قشقايی تئاتر شهر فرو ريخت.
پندار- دیوار تئاتر شهر فروریخت.
خبرگزاری مهر - تئاتر شهر در احاطه گاز!
خبرگزاری مهر- نشت گاز به دلیل گودبرداری غیراصولی درکنار مجموعه تئاتر شهر
ايران تئاتر- اطلاعیه روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر
ايسنا- گزارش تصويری
ايران تئاتر- گزارش تصويری

2005-10-26T11:52:00.000+03:30

چيز ميز
1- جريان تی‌شرت‌های طراحی نيما بهنود (نيما بن مسعود) هم جالبه. جريان مفصلش رو توی روز هفتم بخونين. نتيجه اين طراحی‌ها هم خيلی جالب از آب در اومده. مخصوصاً وقتی اين تی‌شرت‌ها رو تو تن مدل‌های خوش‌تيپ و خوش‌قيافه می‌بينی. به نظر من استفاده از خط نستعليق و مهر‌ها و تمبرهای ايرونی روی تی‌شرت ابتکاری بود که خيلی زودتر از اين‌ها می‌شد ازش استفاده کرد. باز گلی به جمال نيما بهنود که عمليش کرد.
2- دوره سوم مسابقه موسيقی زيرزمينی ايران که قبلاً اسمش بود TAMO و الآن شده TAMF شروع شد. شما می‌تونين با عضو شدن توی سايت تهران 360 اين آهنگ‌ها رو دانلود کنين و از موسيقی زيرزمينی ايرانی که به هيچ‌وجه جايی در بازار نداره لذت ببرين.
3- صحبت از موسيقی زيرزمينی شد ياد يه سايت افتادم به نام پرشين هيپ هاپ که توش پره از هزاران موزيک رپ ايرونی که البته همه‌شون هم خوب نيستن اما چيزای خوب توشون زياد پيدا می‌شه.

2005-10-25T10:58:00.000+03:30

يکی از کاربردهای دستشويی يا مستراح برای مسافران در راه مانده در ماه رمضان است برای غذای حاجت نه قضای حاجت. اگر مسافری در شهری غريب و در ماه رمضان گير همی‌افتد و گرسنگی و جوع بر وی فشار همی‌آورد، خوراک از بقالی ابتياع کرده و در مستراح (محلی برای راحت‌طلبی- اسم مکان بر وزن استفعال) نوش جان فرمايد چون مکان ديگری نيابد.
آورده‌اند شيخی نحيف در شهری غريب در پی مستراح همی‌گشت به ماه صيام ليکن چون يافت نگاه بر زمين نيفکند بر رسم خجلت ز روزه‌خواری خود چرا که موال را چرکين يافت ز کردار سخيف مردم.
(عکس از سايت رضا قاسمی)

2005-10-22T20:47:00.000+03:30

همه قبول شدند
تموم مشکلات حل شد. پشت کنکوری‌ها غم نخوريد. با 70 هزار تومن می‌شه يه مجموعه دعا خريد و از کنکور خلاص شد. با اين روش همه شرکت‌کنندگان در کنکور قبول می‌شن. کافيه 70 هزار تومن هوتوتو! اينجوری ظرفيت دانشگاه‌ها هم افزايش پيدا می‌کنه! اصلاً همه مشکلات حله حله. فقط با 70 هزار تومن ناقابل يه برنامه دعايی (اشتباه نشه با غذايی) می‌خريد و می‌رين با خيال راحت ولگردی و بقيه‌ش رديفه. پزشکی دانشگاه تهران می‌خواين يا الکترونيک شريف؟ فقط اراده کنين. ثوابش پای من اگه راست بود، عذابش پای منتشرکننده آگهی اگه دروغ بود. اوکی؟
ای خدااااا. مرديم از خوشی!

2005-10-17T13:14:00.000+03:30

يه نفر به مناسبت ماه رمضان يه ايميل پر از زولبيا برام فرستاده. من هم برای اينکه رو دل نکنم می‌ذارمش اينجا برای استفاده عموم:

2005-10-08T23:42:00.000+03:30

1- عرض کنم خدمتتون که اين مانور برخورد با اغتشاشات خيابانی هم واسه خودش حکايتی بوده‌ها. مخصوصاً با اين عکس‌های شاهکار که جزئيات رو کرده تو قوطی. به آقايون مانوريون در آرايش‌های غليظ و پلاکارد حمايت از دانشجو کمی دقت فرماييد! (تصوير 1- تصوير 2) خيلی جيگر بيدن!
2- اين آلبوم جديد محمد اصفهانی به نام برکت رو دوست داشتم برخلاف آلبوم‌های قبليش. به نظر من اين نوع موسيقی و به طور کلی موسيقی تلفيقی اگه روش خوب کار بشه، جذاب از آب درمياد.

2005-09-21T21:00:00.000+04:30

شهر گناه
فيلم شهر گناه Sin City يکی از بهترين فيلم‌هايی هست که تا حالا ديدم. يک فيلم با فضايی خاص و بازی‌های خيره‌کننده. جالب اينجاست که تمام اين فيلم توی استوديو فيلمبرداری شده و بيننده هم اصلا حس نمی‌کنه که تمام فيلم جلوی پرده آبی فيلمبرداری شده. رد پای تارانتيتو جای جای فيلم ديده می‌شه و جالب اينجاست که توی تيتراژ آغازين فيلم ننوشته کارگردان: رابرت رودريگوئز بلکه جای کارگردان از عبارت کات اند شات استفاده کرده. فرانک ميلر که خالق داستان‌های استريپ و گرافيکی هست، شهر گناه رو هم به عنوان يکی از همين دست کتاب‌ها طراحی کرده بود که در کنار رودريگوئز اون رو تبديل به فيلم کرد که در نسخه DVD فيلم می‌تونين پشت صحنه این فيلم رو ببينين و شباهت گرافيک کتاب و پلان‌ها رو مقايسه کنين. نکته آخری هم اين که سعی کنين اين فيلم رو حتما از روی DVD تماشا کنين. من که کلی حال کردم به خصوص که زيرنويس‌های فارسی فيلم هم به جز يکی دو مورد غلط املايی هيچ اشکالی نداشت. زيرنويس‌های اين فيلم هم کار خوب بچه‌های سايت زيرنويس دات کام هست که انصافا کارشون خيلی درسته.

2005-09-18T20:43:00.000+04:30

کلاغ جان اين حرفا رو بی‌خيال، ببين اين مرمرو چه گيری داده به داور خان نبوی!

2005-09-15T23:49:00.000+04:30

خب چند وقته که رفتم سر يه کار جديد. اون هم توی يه شرکت معروف و منظم که پره از توليدات نرم‌افزاری تحت وب که سرم رو حسابی گرم کرده. حالا بعداً مفصل درباره‌ش می‌نويسم. خب انگار کارها داره خود به خود و پشت سر هم پيش می‌ره اما انگار مرتب و درست‌تر از قبل. توی اين مدت يعنی پنج شش ماه اخير خيلی چيزها خوندم و خيلی چيزها نوشتم. کلی مطلب دارم درباره کامپيوتر و مخلفاتش که نشد مثل قبل توی سرگردون بنويسمش. حالا يه سر و سامونی می‌دم بهشون و مرتب و منظم منتشرشون می‌کنم يه جای مناسب. تا ببينيم چه پيش آيد و چه در نظر افتد!

2005-09-09T23:09:00.000+04:30

صبح که بلند شدم، ديدم که جای پای چپ و راستم با هم عوض شده. احساس مزخرفيه. هيچکدومشون اشتباه نمی‌کنند. هر کدوم هم راه خودشان رو درست می‌رن. من هم ای‌ی‌ی می‌سازم با هر دوشون. مشکل اونجاست که هوس کردم يه تريپ راک ان رول برقصم.

2005-09-03T02:36:00.000+04:30

خيلی جالب نيست که بعد از يه سفر دو روزه جالب با برو بچس، وقتی از متل قو رد می‌شی، ماشين جلويی بزنه به يه پسربچه 7-8 ساله و چند متر پرتابش کنه تو هوا. اون هم مثل يه عروسک چرخون توی توفان بپره هوا و مثل يه تيکه گوشت جلوی ماشينت بخوره زمين. شِت. لعنت به اون زمانی که فکر می‌کنی خيلی خوش گذشته.

2005-08-13T13:10:00.000+04:30

2005-08-13T01:22:00.000+04:30

چيز ميز
1. بنويسم بازم؟ نتيجه‌ش می‌شه از اين دری وری‌های پايين. مگه اينکه بخوام گزارش روزانه بنويسم. خب اون‌ها هم يک‌سری کُد قراردادی داره که ممکنه هر کسی باهاش ارتباط ايجاد نکنه. اون‌وقت اينجا می‌شه پر از نوشته‌های شخصی. بگذريم. شايد يه برنامه‌ای چيدم که منظم‌تر و بيشتر بنويسم. البته اگه بعضی از موقعيت‌ها جور بشه.
2. خوبه‌ها. اگه وسط تابستون بری يه جايی که برف باشه. پنجشنبه رفته بودم سرچشمه يه رود. جايی که برف جلوی چشم‌های آدم آب می‌شد و رودخونه رو تشکيل می‌داد. از جايی که پياده شدم از ماشين، سه چهار ساعتی فقط رفتيم بالا. لالون می‌دونين کجاست؟ يه جايی اون ور فشم.
3. شديداً افتادم به کتاب خوندن. اون هم توی دو سه ژانر مختلف. يه مجموعه 5 جلدی هست با نام «جهان اسطوره‌شناسی». مجموعه مقالاتی که جلال ستاری ترجمه کرده. مجموعه خيلی جالبيه از مطالب مربوط به مفاهيم اساطيری ملل. يه کتاب ديگه‌ای هم موازی اين دارم می‌خونم به نام «روانشاسی شايعه». تقريباً تنها کتابی هست که در مورد شايعه نوشته شده. من چيز ديگه‌ای نديدم. اين يکی هم مجموعه‌ای از تحقيقات آکادميک و علمی درباره شايعه و چگونگی ايجاد و پخش اونه.
4. همچنان دارم فرانسه رو می‌خونم. يه جور کل کله با خودم. تازگی‌ها داره سخت‌تر هم می‌شه. اما هر چی که سخت می‌شه انگار لجبازی هم بالاتر می‌ره. ولی هيچ چيز به اندازه گفت‌وگوی اجباری با يه فرانسه‌زبان نمی‌تونه به آدم کمک کنه. اين رو وقتی عملاً حس کردم که با يه شب با يه فرانسوی تونسی‌الاصل رفتيم شام دربند. تجربه اجباری خوبی بود.
5. در کل همين فعلاً. اين جور اگه بخواين هر روز می‌تونم هوار خط بنويسم. (در جواب اون‌هايی که می‌گن چرا کم می‌نويسی).

2005-08-04T01:39:00.000+04:30

...
بالا... بالا... بالا
هل می‌دهم شانه‌های برجسته تصويرم را
روی پله‌های خيس کف‌آلود
بالا... بالا... بالا
سياه، خاکستری، کبود
يک پله ديگر تا اوج
يک پله بدون بازگشت
پله‌های لعنتی اضطراری
کنار اسکله مقدس
کنار مشتی مرغ دريايی
کنار انبوه جيغ بنفش
به هنگام هبوط
به هنگام نياز
به هنگام خطا
کبود، خاکستری، سياه
ضربه‌های باد
سايه‌های توهم
امواج و گرداب و سقوط
موسيقی با ضرباهنگ طوفان
تا بيکران
مسافران گرامی! لطفاً پياده شويد
ايستگاه آخر می‌باشد!

2005-07-23T11:31:00.000+04:30

آقا جان اين راديو پيام رسماً ديوانه شده!
اين روزها از ويگن و فرامرز اصلانی هم موزيک پخش می‌کنن. به نظرتون اتفاقی افتاده؟
تکميل: نه بابا تلويريون هم قاط زده رسما. کانال دو امشب فيلم فرار به سوی پيروزی رو نشون داد. يه جاهاييش رو هم که خانومه سلويستر استالونه رو يه نموره می‌بوسيد، سانسور نکرد!

2005-07-06T02:16:00.000+04:30

Contact
مثل يک تکه چسب شيشه‌ای بر روميزی پلاستيکی، نا معلوم
يا مانند يک توده چسب مايع بر کف دست در تمنای تماس
پوست ارزانی قدم‌هايی چسبناک است
و حتماً شکافی ترک خورده
در ميان تمام تفاهم لايه‌ها...
وجود دارد.
حتی اگر چشم‌هايمان مسلح نباشند
به دکمه‌های Zoom،
لازم نيست بجويی...
هميشه جوينده يابنده نيست!

2005-06-27T15:27:00.000+04:30

هيچ‌کس چيزی نپرسيد، فقط چشم‌پزشک گفت اگر روزی باز بينا شدم، توی چشم ديگران خوب نگاه می‌کنم، انگار که بخواهم روحشان را ببينم،
پيرمرد چشم‌بندزده گفت روحشان،
يا جانشان، اسمش فرقی نمی‌کند، آنوقت است که در کمال تعجب می‌بينيم با آدمی سر و کار داريم که چندان درس نخوانده،
دختر عينکی گفت در درون ما چيز بی‌نامی هست، ما همان چيزيم.

کوری - ژوزه ساراماگو

2005-06-26T00:53:00.000+04:30

احمدی‌نژاد رئيس‌جمهور شد. با بيش از 17 ميليون رأی. چرا هيچکی نمياد بگه در مقابل دوربين مخفی هستيم؟!

2005-06-24T13:22:00.000+04:30

يه تعداد از دوستام ناظر وزارت کشور روی صندوق‌های رأی هستن. بيش‌تر در حوزه‌های میدون شوش، خیابون قزوین و آذربايجان. گزارش‌هايی که تا حالا برام فرستادن نشون‌دهنده اين هست که بيش‌تر آرا تا حالا به نفع احمدی‌نژاد ريخته شده. يکی از دوستان می‌گفت که از هر ۲۰ رأی تقريباً ۱۹ تا به نفع احمدی‌نژاد واريز می‌شه!
خدا به خير بگذرونه!

اخبار و لينک‌های مربوط:
۱- از حوزه چهار راه لشگر خبر دادن که يه کمی اوضاع اونجا بهتره. اما روی هم رفته تعريفی نداره. (ساعت 14 جمعه)
۲- مجموعه مشاهدات مردم از دور دوم انتخابات در سايت بی بی سی
3- گزارش شرق آنلاين از نتايج انتخابات (بر طبق اين گزارش‌ها هاشمی از احمدی‌نژاد جلو است - ساعت 00:15 شنبه است)
4- احمدی‌نژاد 04/59، هاشمی 42/38 (خبرگزاری فارس - ساعت 1:07 شنبه)
5- دكتر محمود احمدی‌نژاد حائز اكثريت آراء شد. (خبرگزاری ايسنا- ساعت 1:18 شنبه)
6- بر اساس آخرين نتايج غيررسمی محمود احمدی‌نژاد پيش است. (خبرگزاری ايرنا - ساعت 1:30 شنبه)
7- احمدی‌نژاد رئيس‌جمهور ايران شد. (خبرگزاری فارس - ساعت 2:10 شنبه)
8- اخبار غير رسمی از شورای نگهبان: از مجموع 13 ميليون، 9 ميليون احمدی‌نژاد، 4 ميليون هاشمی (آمار تقريبی تا 2:15 شنبه)
9- اخبار غير رسمی از وزارت کشور: 276000 احمدی‌نژاد، 256000 هاشمی (آمار تقريبی تا 2:15 شنبه)
10- اخبار غير رسمی از شورای نگهبان: از مجموع 25 ميليون، 15 ميليون احمدی‌نژاد، 10 ميليون هاشمی (آمار تقريبی تا 3:20 شنبه)
11- اخبار رسمی وزارت کشور: از مجموع 27.456.275 رأی، 16.991.445 رأی احمدی‌نژاد، 9.818.219 رأی هاشمی (سايت وزارت کشور - ساعت 11 شنبه)
12- موج گسترده مهاجرت از کشور

2005-06-22T14:55:00.000+04:30

1- فعالان طرفدار هاشمی کاملاً به تکاپو افتادن. کرباسچی هم شده سرپرست کل ستاد‌های تهران. از طرفی ترس رو می‌شه توی چهرشون ديد و از طرف ديگه هم بدشون نمياد از موضع بالا رفتار کنن. خوشبختانه فعاليت انتخاباتی من تموم شد و در حال حاضر فقط می‌خوام به احمدی‌نژاد رأی ندم. همين.
2- از همه اينها گذشته، هفته قبل برای تلويزيون شبکه يک آلمان (ARD) يه گزارش تهيه کردم که شب قبل از انتخابات پخش شد. خودم نتونستم ببينمش. از شانسمون از وقت شروع برنامه بدسيگنال و اين چيزا شروع شد. هنوز هم وقت نکردم که برم نسخه ضبط‌شده‌ش رو ازشون بگيرم.
3- شب انتخابات و موقع شمارش آرا بود که حسين رو توی ستاد مرکز ديدم. داشت با مصطفی تاج‌زاده حرف می‌زد. يه کمی با هم حرف زديم و بقيه صحبت‌ها موند واسه روز بعدش. ناهار توی کافه 78 بوديم و يکی دو ساعتی به اتفاق بچه‌های ديگه گپ زديم و پاستا خورديم.
3- اسم ستادمون هنرمندان و روزنامه‌نگاران جوان بود توی شهرک غرب. يادم نيست گفتم قبلاً يا نه! به هر حال با بچه‌هايی که تو اين مدت فعال بودن، در طول انتخابات مرتب جلسه می‌ذاشتيم. اين بود که عادت دور هم جمع شدن هنوز که هنوزه برامون مونده. ممکنه که اين جلسات به تکيل يه NGO منتهی بشه. البته اگه بعد از انتخابات اصولاً اين جور سازمان‌ها اجازه تشکيل داشته باشن!

2005-06-21T10:46:00.000+04:30

اتفاقات پشت سر هم می‌افته. نامه اعتراض آميز نامزدها يکی پس از ديگری منتشر می‌شه. انتشار نامه کروبی (که در جای خودش بسيار شجاعانه شمرده می‌شه) باعث تعطيلی روزنامه‌های اقبال، آفتاب يزد و اعتماد و از طرف ديگه انتشار خبر اين تعطيلی‌ها هم ممنوع می‌شه. خونه کروبی تحت محاصره قرار می‌گيره. همسر رجايی به سوءاستفاده از نام شوهرش اعتراض می‌کنه. کاری که شايد بهتر بود قبل از انتخابات دور اول انجام می‌شد. کوچه و خيابون مملو از بحث‌های سياسيه و بازار اخبار و شايعه داغه. شنيده می‌شه که ارسال SMSهای تبليغاتی و ضدتبليغاتی جرم محسوب شده و قابل ارسال‌کننده تعقيبه. بعضی همچنان در موضع تحريم و تلاش برای يکدست‌سازی حکومت هستند. انتظار برای انفجار بدون اينکه آلترناتيوی رو بعد از انفجار احتمالی معرفی کنن (که قطعاً به اين زودی نخواهد بود).خطر انتخاب احمدی‌نژاد لحظه به لحظه زيادتر می‌شه. انگار که اراده‌ای بالاتر از هر قدرت سعی در رئيس‌جمهور کردنش داشته باشه. فرصت خيلی کمه! خيلی! (اخبار مربوط)

2005-06-21T00:23:00.000+04:30

خب شايد يه کمی دير باشه و بايد زودتر از اينها نظرم رو می‌نوشتم. اما درگيری روزهای آخر انتخابات و شوک بعد از اون اين اجازه رو بهم نداد. به هر حال موقع رأی دادن دکتر معين در محل اخذ رأی دانشگاه اميرکبير حاضر بودم. ساعاتی پس از اتمام رأی‌گيری، حضور در ستاد مرکزی دکتر معين به ما اين امکان رو می‌داد که زودتر از رسانه‌ها در جريان اخبار قرار بگيريم. تغيير سريع رتبه کانديداها یاعث می‌شد که نشه حدس زد چه اتفاقی در انتها می‌افته.
نهايتاً ساعت 4 صبح بود که برگشتم خونه تا يه کم استراحت کنم. فردای انتخابات هم که بر همه روشنه!
اما اين روزها به بررسی اتفاقات و تحليل درباره نتايجش گذشت. مطمئناً يافتن ضعف‌ها و اشکالات در زمان باقيمانده دردی رو دوا نمی‌کنه. از طرف ديگر همه ما در شکوندن کاسه کوزه بر سر يه نفر يد طولايی داريم. اولين تصور من هم بعد از اعلام نتيجه اين بود که بايد مقابل تهديدی که همه رو تهديد می‌کنه ايستاد. هر چند با اکراه. درباره تحريم و مواضع تحريمی‌ها هم به اندازه کافی صحبت شده. موضع من هم تقريباً اما نه کامل چيزی شبيه نوشته مسعود بهنود و ابراهيم نبوی هست. به هر حال جمع‌بندی اتفاقات برای من وضعيتی به وجود آورد که به امضای اين نامه منجر شد.
فرصت زيادی باقی نمونده. خوشبختانه توی اين چند روز با تعداد زيادی از دوستان موافق و مخالف صحبت کردم. در حال حاضر من هم معتقدم که عليرغم تمام انتقادهايی که به هاشمی رفسنجانی دارم، برای جلوگيری از اين خطر بايد بهش رأی بدم.
صحبت‌ها و مطالب زيادی هست که اين روزها با بحث کردن با تمام دوستانم حاصل شده و دوست دارم بنويسم اما الآن مقدور نيست. سعی می‌کنم فردا هم در همين باره بنويسم.

2005-06-15T00:27:00.000+04:30

1- ستاد بسيار فعال شده. تعداد زيادی از مردم هميشه ميان و بهمون سر می‌زنن. کنار تمام دری وری‌هايی که می‌شنويم و روز به روز از تعدادشون کم می‌شه، بعضی چيزا خوب بهمون انرژی می‌ده. وقتی می‌بينی کخ مردم برات شيرينی ميارن و ازت تشکر می‌کنن آدم خستگی از تنش می‌ره بيرون. بچه‌های ستاد هم شديداً فعاليت می‌کنن. اين روزها يه عده‌شون به اروميه سفر کردن و بلافاصله رفتن مشهد. باران کوثری هم همون اول به پگاه اضافه شد. هر دوتاشون انصافاً خستگی‌ناپذيرن. برام جالبه که روز به روز از تعداد کسايی که فکر می‌کردن تحريم راه مناسب مبارزه هست کاسته می‌شه. علی يک نمونه از اونهاست که دلايلش رو کاملاً توضيح داده و البته فحش‌هاش رو هم خورده.
2- خب فيلم تبليغاتی دوم معين هم توی دو نوبت پخش شد. نوبت اول رو که حسابی سانسور کرده بودن اما تکرارش باز بهتر از اولی بود. گرچه بيست دقيقه از نيم ساعت اين فيلم به پرسش و پاسخ اختصاص داشت و بقيه‌اش سخنرانی محمدرضا خاتمی و الهه کولايی، اما اون بيست دقيقه چلونده شده 12 ساعت پرسش و پاسخ مداوم در طول دو روز بود که مسلماً تمام اون چيزی نبود که پخش شد. ما سؤالای زيادی پرسيديم که خب توی بيست دقيقه جا نمی‌شد. (نسخه کامل و بدون سانسور فيلم)
3- همايش امروز اصلاح‌طلبان پيشرو که در استاديوم دانشکده تربيت بدنی دانشگاه تهران لرگزار شد با وجود هوای گرم کشنده، بسيار شلوغ برگزار شد. ظرفيت 20 هزار نفری ورزشگاه تقريباً پر شده بود. ابراهيم يزدی، محسن آرمين، سعيد حجاريان و محسن کديور از سخنرانان اصلی اين همايش بودن که اخبار مفصلش رو از طريق سايت می‌تونين بخونين. تعداد زيادی از دوستان هم اونجا بودن. نکته جالب توجه حضور حسين درخشان توی همايش بود. جالبه که حدر اينجاست.

2005-06-11T12:55:00.000+04:30

خب. از قرار من بايد بشينم اينجا و از خودم بيانيه در بکنم برای دلايل آقا در باب اثبات اطلاع از خواندن تاريخ و ساير قضايا...
چند تا جواب کوتاه بهت می‌دم و تمام.
شباهت تو و اصولگرايان در تحجرتونه. هر دو تا همه رو به دو دسته خودی و غيرخودی تقسيم می‌کنين و شعارتون اينجوری خلاصه می‌شه که فقط کسی آدمه که حرف منو می‌زنه اگه نه يه جو قوه ادراک نداره و من از اين نژادم و تو از اون نژادی و من طلای نابم و شماها آهن قراضه. تو حتی بلد نيستی مثل مخالفينی از قبيل شبح خونسرد باشی و حرفت رو بزنی. می‌دونی چرا؟ برای اين که اون توی ايرانه و به همه چيز اشراف داره اما تو نه. بجاش خودت رو به در و ديوار ميزنی و بد و بيراه می‌گی و خيلی اصرار داری بگی که با پوست و گوشت و خون داری زندگی توی ايران رو لمس می‌کنی. ادبياتت حقيقتاً منحصر به فرده.
شديداً ادعا می‌کنی که من ال کردم و بل کردم و توی زندان بودم و فلان و بهمان و تو به سن ادراک نبودی اون وقتا و عقلت نارس بود. يکی از مشکلات تو اينه که برای درک و شعور مخالفينت ارزش قائل نيستی. جالبه که داعيه دموکراسی هم داری. به من می‌گی که اگه هر عقيده‌ای داری واسه خودت نگه دار و توی وبلاگ شخصيت ننويس و من رو به فريب‌کاری متهم می‌کنی. ادبياتت عين قاضی مرتضويه. وقتی من نتونم توی وبلاگ خودم عقيده سياسيم رو بيان کنم، کجا بايد بتونم؟ يعنی تو هم درباره آزادی عقيده داری من آزادم تا فقط اون چيزی رو بگم که تو می‌گی؟
يه مشکل بزرگ ديگه تو اينه که دوست داری همه ايرانی‌های خارج از کشور رو بياری سمت خودت و ما رو ببری اون ور خط. يادم نمياد گفته باشم همه ايرانی‌های اون ور آب مثل تو هستن. پس از طرف من اظهار عقيده نکن. من اون ور دوستای زيادی دارم برای خيلی‌هاشون هم ارزش بی‌حد و حصری قائلم. اصلاً از کجا معلوم که خودم هم يه روزی نرم از ايران؟ پس لطفاً حرفايی رو که درباره تو می‌زنم تعميم نده به همه. اينجوری همه فکر می‌کنن ما داريم با هم دعوا می‌کنيم و تو سعی داری برو بچه‌های محلتون رو به هر روشی بندازی وسط اين دعوا. ما که با هم دعوا نداريم؟ داريم؟
حالا برو باز بگو طرف اراجيف گفته. اگه اراجيفه به روی خودت نيار. آدم که از يه مشت اراجيف غمباد نمی‌گيره؟
راستی محض اطلاع خواستم بگم وبلاگی که داری با خيال راحت می‌خونی، توی ايران فيلتره. حالا هم باز می‌گم. خون خودت رو کثيف نکن. برای سلامتی مضره.

2005-06-09T02:06:00.000+04:30

1- کاری نداره که عزيز. خون خودت رو کثيف نکن. نشستن توی يک جای دور و امن و پا روی پا انداختن و با اسم مستعار تهمت زدن هيچ کاری نداره. حالا تو می‌تونی به من بگی حزب الله نوکيسه. خوشحالم که اينقدر عصبانی کردمت که مغرضانه می‌نويسی. می‌دونی چيه؟ برای من هم راحته که بگم نشستی توی اتاقت و با پول یه کشور دیگه سنگ ايران رو به سينه می‌زنی و به من فحش می‌دی. آره عزيز... هر آدمی يه قيمتی داره. حالا يکی می‌تونه خودش رو بفروشه به خارجی‌ها. يکی هم ممکنه خودش رو بفروشه به عقيده‌اش. من به تو نمی‌گم چرا انتخابات رو تحريم کردی يا نمی‌خوای رأی بدی. تو هم حق نداری به من هر نسبتی که خودت شايسته‌اش هستی بدی. چون نه من و امثال من رو می‌شناسی نه اونقدر برای من حق قائلی که اجازه بدی عقیده شخصی خودم رو داشته باشم و به همه اعلام کنم. به نظر تويی که اعتقاد داری هر کسی توی اداره دولتی کار کنه، مزدوره (هر چند که جزو همين دسته هم نيستم) مگر اينکه بريزه تو خيابون و اسه تويی که اونور راحت نشستی انقلاب کنه تا قدم رنجه کنی، همون بهتر که همون جا که هست، خوش باشه و همچنان شعار مرده باد و زنده باد بده و انتظار بکشه تا يه معجزه همه کارا رو رديف کنه.
نمرديم و يه بابای وطن‌پرستی به ما گفت شپشو!
2- بازی هيجان‌انگيزی بود. دسته‌جمعی ديدنش به گير کردن توی ترافيک می‌چسبيد. با بچه‌های چلچراغ و کلی از خواننده‌هاش نشستيم و بازی رو روی پرده بزرگ ديديم. با يه حال و هوايی که انگار توی استاديوم بوديم. داد زديم و جيغ کشيديم و فرياد زديم تا صدامون گرفت. جاتون خالی.

2005-06-08T02:10:00.000+04:30

شعارهای تبليغاتی
اين روزها سطح شهر تهرون پره از اتفاقات و صحنه‌های جالب توجه. يکيش شعارهای تبليغاتی کانديداهاست. مثلاً يکی از گروه‌های حامی هاشمی رفسنجانی «خانه کارگر» هست. حالا اينکه چطور يک تشکل حامی کارگران می‌تونه طرفدار يک کانديدای طرفدار نظام سرمايه‌داری باشه، همچين يه نموره ريپ می‌زنه! البته يکی از شعارهای رفسنجانی «همه با هم کار» هست. حتماً همين شعاره که مورد توجه خانه کارگر قرار گرفته! از اون طرف امروز دو تا پوستر جالب از قاليباف ديدم. توی يکيش چشمای قاليباف رو آبی کرده بودن. به گمونم استقبال از هنرپيشه‌های چشم آبی تو سينمای ايران بدجور ستاد تبليغاتيش رو جوگير کرده. يکی ديگه‌ش هم يه پوستر تبليغاتی بود که زيرش نوشته بود «اصولگرايان اصلاح‌طلب»! جدا از اينکه چطور ممکنه که يه اصولگرا اصلاح‌طلب هم باشه، به نظرم استفاده از شعارهای تبليغاتی اصلاح‌طلب‌ها توسط اصولگرايان خودش هم نشونه‌ای هست واسه خودش. شعار تبليغاتی لاريجانی هم جالبه. «هوای تازه با دولت مدرن» يا «هوای تازه با دولت اميد» به هر حال قراره که هوای تازه تزريق بشه. به گمونم بايد در صورت انتخاب لاريجانی منتظر پيشرفت حمايت از محيط زيست باشيم! حالا چرا اين هوای تازه با دولت مدرن و دولت اميد فراهم می‌شه به من مربوط نيست. اما به نظرم اين دولت قراره هم مدرن باشه هم اميدوار. ملت رو نمی‌دونم! همه اينها رو گفتم. نمی‌شه که به معين خودمون يه گير کوچولو ندم! ديروز يه پوستر تازه ديدم از دکتر معين. عکسش رو مريم زندی گرفته بود و انصافاً خوب از آب در اومده. با اون فريم عينک ظريف يه کم شبيه سياوش قميشی شده. حالا ببينيم اين کانديدای ما که شعارش «دوباره می‌سازمت وطن» هست با اين شعار داريوشی و قيافه قميشی و اسم معين برنده انتخابات می‌شه يا نه؟!

2005-06-07T02:56:00.000+04:30

بار ديگر شهری که...
گرچه توی اين بلبشوی انتخابات اين وبلاگ طفلکی ما فيلتر شد و گرچه ما هم ديگه عادت کرديم به فيلتر شدن بی‌علت! اما اين نيز بگذرد. بريم سر اصل مطلب.
اين پست قبلی حسابی جواب داد. الآن چيزی نزديک به 80 وبلاگ توی حلقه طرفداران هستن و هر روز هم داره به اين فهرست اضافه می‌شه.
امروز با چند تا از دوستان چلچراغی و چند تا هنرمند ديگه مثل پگاه آهنگرانی يه ستاد جمع و جور تشکيل داديم و توی سعادت آباد مستقر شديم. عصر امروز که با ماشين‌های تراکت چسبونده شده داشتيم توی شهر گشت می‌زديم، يه سری هم زديم به منطقه الهيه و فرشته و دور و برش. آقا جان اين آقای رفسنجانی رسماً اين منطقه رو خريده! اونجا پره از ماشين‌های با عکس رفسنجانی و آهنگ دوبس دوپس و چيزی نزديک به 5 تا ستاد رفسنجانی. نه از اين ستادها که فقط 4 تا پوستر باشه رو درش. از اونهاش که بالاش تابلو زدن مثل تابلوی بالای مغازه. من نمی‌دونم چرا اين کانديدا ادعای بی‌پولی کرده! از اون طرف هنوز هم قاليباف بيشترين تعداد بيلبورد رو در سطح شهر داره و هنوز هم دکتر معين تبليغات بيلبورديش رو شروع نکرده. از منطقه شهرک غرب هم که رد بشی، تقريباً همين وضع حاکمه فقط با اين تفاوت که بچه‌های ستاد نسيم (نسل سومی‌های ياور معين) با کاورهای قرمز رنگشون همه جای شهرک غرب بودن و تراکت پخش می‌کردن و با مردم بحث می‌کردن (خبر).
بماند که امروز کلی فحش هم خورديم اما کلی هم همراه ديديم. خلاصه هر دو تاش چسبيد!

2005-05-29T17:15:00.000+04:30

حلقه وبلاگ‌های طرفدار معين
موقع انتخابات رياست جمهوری آمريکا، طرفداران يک کانديدا با بلاگ‌رولينگ يک حلقه يا به قول خودشون Ring درست كردن. من هم به فكرم رسيد كه يه همچو چيزی رو براي دکتر معين راه‌اندازی کنم. با اين کار يک بلاگ‌رولينگ خواهيم داشت که فهرستی از وبلاگ‌های طرفدار دکتر معين رو جمع‌آوری کرده و وبلاگ‌ها با هر بار به روزرسانی به بالای ليست منتقل می‌شن.
طريقه عضويت:
من اسم وبلاگ چند نفر از بچه‌ها رو خودم وارد کردم. بقيه وبلاگ‌هايی که می‌خوان اسم وبلاگشون توی اين فهرست باشه، کافيه يک ايميل بفرستن به Moein.Ring@gmail.com و اسم وبلاگشون رو به همراه آدرسش در ايميل قيد کنن. موضوع نامه رو هم در قسمت Subject بنويسن Moein تا اسمشون به فهرست اضافه بشه. در ضمن دوستان حتما اين کدی رو که در زير ميارم، توی قالب وبلاگشون قرار بدن تا اين فهرست در کنار وبلاگ خودشون هم قرار بگيره.بعد از قرار دادن کد بالا، نتيجه به صورت زير ديده می‌شه:
وبلاگ‌های طرفدار دکتر معين

2005-05-29T16:01:00.000+04:30

معين آمد. به نظر من هم اگه نمی‌اومد اشتباه بزرگی مرتکب می‌شد. لازم بود که بياد. من نمی‌تونم مثل يه عده بگم که بايد انتخابات رو تحريم کرد. به نظر من اصل اين نوع فکر کردن مشکل داره. بايد قبول کنيم که منتظر حمله يه کشور ديگه موندن براي رسيدن به خواسته‌هامون انتظار عبثيه. ايران نه مثل افغانستانه و نه مثل عراق که يه کشور خارجي بتونه بتصرفش کنه و حکومتش رو تغيير بده. من هم معتقدم که اصلاحات يک روند تدريجيه. همه ما خواسته‌های زيادی داريم و متاسفانه حوصله صبر کردن برای رسيدن به اونها رو هم نداريم. در صورتی که بايد بپذيريم تحولات بزرگ در يک جامعه ديگه اسمش اصلاحات نيست بلکه انقلابه و همون طوری که تجربه‌شو داريم، هر انقلابي آدم رو ده‌ها سال به عقب می‌بره. پس بهتره اجازه بديم اصلاحات توی جامعه ما گام به گام بره جلو و در تسريعش کمک کنيم. من به معين رای می‌دم. فکر می‌کنم بين گزينه‌های موجود هر کس ديگه‌ای اگه به جاش بياد با توجه به وضعيت اخير ايران درباره توافق در زمينه انرژی اتمی و قانون تجارت جهانی، جايگاه مستحکمی پيدا می‌کنه و شايد اتفاقی که براي عربستان افتاده برای ايران هم بيفته. ما هم مثل عربستان بشيم يه کشور که رابطه خوبی با آمريکا داره و حقوق بشر هم توش رعايت نمی‌شه. پس اگر قراره که کسی با آمريکا رابطه برقرار کنه، بهتره معين باشه که حداقل به مساله حقوق بشر اهميت می‌ده.

2005-05-09T12:31:00.000+04:30

اين روزها در نمايشگاه کتاب و نمايشگاه مطبوعات غلغله هست. مثل هر سال اين بار هم نمايشگاه کتاب از پربيننده‌ترين نمايشگاه‌های برگزارشده‌ست. هنوز فرصت نکردم که سری به نمايشگاه کتاب بزنم. بودن تو غرفه مجله چلچراغ و صحبت کردن با خواننده‌ها کمتر فرصتی برام باقی گذاشته که برم و چند تا کتاب خوب بخرم. فعلا که تو فکر جيم زدنم تا ببينم موفق می‌شم يا نه!

2005-05-07T11:12:00.000+04:30

چند تا کار پشت سر هم پيش اومد برام که کلی سرم رو شلوغ کرد. بعدش هم يه سفر به همدان داشتم واسه داوری جشنواره دانشجويان وبلاگ‌نويس و درآوردن بولتن جشنواره. يه جشنواره درست و حسابی و با برنامه ريزی دقيق بود. کلی هم بر و بچه های وبلاگ نويس اومده بودن و کلی هم از دوستان رو اونجا دیدم. خلاصه در کنار عليرضا شيرازی، محمود اروج زاده، محمود فرجامی، شهرام شريف، رضا شکراللهی، اميد معماريان، شهاب مباشری، جليل اکبری، علی پيرحسين‌لو، عطا خليقی و کلی ديگه از بچه‌های دانشگاه همدان خيلی خوب بود و جای خيلی‌های ديگه خالی.

در همین زمینه:
- انقلاب فيروزه‌ای، کامنتی برای گوريل‌ها، روايت خوابگرد از نخستين جشنواره‌ی دانشجويان وبلاگ‌نويس ايران
- جشنواره وبلاگ‌ها و نگاه‌های مشتاق، اميد معماريان
- راپورت اولين فستيوال وبلاگ نويسی محصلين در همدان، (۱) و (۲)، محمود فرجامی
- در همدان چه گذشت؟ مصطفی قوانلوی قاجار

2005-04-15T16:48:00.000+04:30

جريان خاصی که نيست. خيلی وقته که از ترکيه برگشتم. بعدش هم رفتم شمال و از وقتی که اومدم گرفتار يک سری کارای جالب و خوب خوب هستم که بعدا نتيجه می ده. به زودی سر و کلم بيشتر پيدا می شه اينورا!

2005-03-21T22:00:00.000+03:30

سلام عليکم. سال نو مبارک. اينجا استانبول است. صدای ترکيه. نوشتن با صفحه کليد ترکی عذاب عظيم است. نقطه سر خط. تا برنامه ديگه خدافس!

2005-03-10T12:04:00.000+03:30

فعلا نمی‌شه که بنويسم. نپرسين چرا. اوکی؟!

2005-02-24T10:43:00.000+03:30

بذار اول خودم تبريک بگم:
تولدم مبارک!
6 اسفند شد و سی سالگيم تموم شد.
جفت پا پريديم تو سی و يکمين سال زندگی.
اينجورياست!

2005-02-16T13:44:00.000+03:30

ديروز توی جلسه هيات تحريريه چلچراغ نشسته بوديم و طبق معمول داشتيم با پيشنهادهای کوبنده مجله رو متحول می‌کرديم که ديديم دو تا انسان خارجی اومدن تو. پيتر و کريستوفر دو تا دوچرخه‌سوار فرانسوی هستند که الآن رسيدن به تهران. يه سايت هم دارن که به دو زبون فرانسه و انگليسی توش می‌نويسن. دقيقا عينهو وبلاگ. فقط ببينين چند تا اسپانسر دارن! حالا اين بنده خدا پوپه مهدوی نادر که يه تنه کلی از دنيا رو با دوچرخه گشت، هر چی اسپانسر داشته، مردم بودن! اصلا قابل مقايسه نيست. به هر حال چنين کارايی واقعا دل و جرات می‌خواد و بايد حمايت بشه اما خب اسپانسر داريم تا اسپانسر! بازم دست اونايی که واسه اين کارا ارزش قائلن درد نکنه، اگه نه فقط مايه‌دارا می‌تونستن به سفرهای اينجوری برن که البته تعدادشون زياد هم نيست. يه جورايی آدم اگه مايه‌دار بشه، کاليبرشم يحتمل بالا می‌ره و دست به چنين کارايی نمی‌زنه.

2005-02-12T11:02:00.000+03:30

اين روزها برف همه جا رو گرفته به حدی که می‌گن اين بارش توی 25 سال اخير بی‌سابقه بوده. استان گيلان هم از اين بارش بی‌نصيب نمونده. اين روزها که مرتباً سعی می‌کردم از خانواده‌م تو لاهيجان خبر بگيرم، اخبار جالبی می‌رسيد به دستم. طبق معمول به خاطر نبود مديريت صحيح بحران، اين جور وقت‌ها همه چيز بدجوری شير تو شير می‌شه. از قرار معلوم جاده قزوين به رشت رو تونستن امروز باز کنن و امدادرسانی به شهرهای محاصره‌شده گيلان آغاز شده. برق و آب تا ديروز قطع بود و تلفن هم نزديک به يک روز قطع بوده. ملت برای شارژ باطری موبايل‌هاشون پيش کسايی که موتور برق داشتن صف وا‌می‌ستادن. نون لواش دونه‌ای 125 تومن و نون سگگ هم به سلامتی دونه‌ای 400 تومن فروخته می‌شد. انگار اين جور وقت‌ها به جای جيره‌بندی فقط بايد قيمت‌ها بالا بره! باطری قلمی و امثالهم هم ناياب شده بود. به خاطر راديو و اين طور قضايا. بارش برف هم اونقدر زياد بوده که سقف خونه‌ها ريخته پايين. کلی ماشين به خاطر ريزش سقف پارکينگ خونه‌ها درب و داغون شدن. خلاصه فعلاً که همون شير تو شيره!
پ.ن: قيمت‌های جديد:
قيمت يک عدد بيل ۲۰ هزار تومان
قيمت يک عدد پارو بين ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان
قيمت يک جفت چکمه ۱۵ هزار تومان
قيمت برف‌روبی پشت‌بام بين ۱۰۰ تا ۳۰۰ هزار تومان

2005-02-05T11:31:00.000+03:30

اگه يکی بتونه بگه که اينجا چرا بايد فيلتر شده باشه، يه دستخوش حسابی از من می‌گيره! فعلا که از کارت مروا نمی‌تونم ببينمش. يکی نيست به اينا بگه که آدمای حسابی اين وبلاگ بهتون چی کرده که لايق فيلتره؟!

پ.ن: بعد از ايميلی که براشون فرستادم، انگاری رفع فيلتر نشد! فقط از شماره غير E1 می‌شه ديدش. از چند تا جای ديگه انگار فيلتره. اگه شمام جايی رو سراغ دارين که نمی‌تونين اينجا رو ببينين، بهم بگين که پيگيری کنم.

2005-01-27T11:59:00.000+03:30

کار و کسب نو
يکی از کاسبی‌های جديدی که راه افتاده، خريد و فروش پول کشورهای همسايه هست که داره انجام می‌شه. به اين ترتيب که با توجه به اتفاقات اخير در منطقه، ارزش ارزهايی از قبيل افغانی و اخيراً دينار عراق روز به روز در حال افزايشه. برای مثال يک ميليون دينار عراق تا چند هفته پيش حول و حوش ششصد هزار تومان خريد و فروش می‌شد، در حالی که الآن در حدود يک ميليون تومان خريد و فروش می‌شه. به همين علت هم يه عده ارز عراقی می‌خرن و چند وقت هم صبر می‌کنن و بعدش اون رو به قيمت بالاتری می‌فروشن و کلی سود می‌کنن. شبيه همين اتفاق بعد از سقوط طالبان در افغانستان انجام شد. به هر حال تجار و سرمايه‌گذارای ايرانی راه و روش‌های جديدی برای درآمدزايی هنگفت پيدا کردن. يکی از دوستان که اخير سفری به خراسان داشت، از ايرونی‌هايی می‌گفت که کاميون کاميون اجناس مصرفی روزمره مثل دستمال کاغذی و مواد شوينده و غيره می‌بردن مرز ايران و افغانستان و همون جا کل بار رو تحويل افغانی‌ها می دادن و دلار می‌گرفتن. يه عده‌ای هم رفتن توی شهرهای افغانستان مغازه زدن. از تعميرگاه‌های گوشی‌های موبايل تا کتاب فروشی. دو سه روز اول هم اجاره مغازه‌شون در مياد و باقی روزها، سودهای چند ميليونی براشون می‌مونه. هر دو طرف هم راضی. يه چيز ديگه که شنيدم اينه که بعضی سرمايه‌گذاران ايرونی به خصوص اصفهانی‌ها، اين روزها در حال خريد زمين‌های حوالی حرم کربلا هستن و در فکر ساخت هتل. به هر حال تجربه هتل‌داری در مشهد نشون داده که شهرهای مذهبی به دليل تعدد زوار، سود هنگفتی رو نصيب هتل‌دارها می‌کنه.

2005-01-24T14:21:00.000+03:30

کم‌کم تب انتخابات رياست جمهوری ايران داره شروع می‌شه. با اين که مردم خيلی سعی دارن خودشون رو نسبت به اين مساله بی‌تفاوت نشون بدن، اما بحث‌های سياسی داره يواش يواش شروع می‌شه. اين که کی مياد و کی بيش‌تر رای مياره، اين روزها زمزمه‌هايی هست که به بحث جدی داره بدل می‌شه. نامزدهای احتمالی هم دارن خودشون رو آماده می‌کنن. اين دوره نسبت به دوره قبل يه تفاوت اساسی داره، اون هم رويکرد زياد نامزدها به اينترنت هست. اين مساله از يک سمت نشون می‌ده که اين رسانه هم داره جدی گرفته می‌شه. از طرف ديگه ممکنه که حساسيت‌های زيادتری رو بر ضدش برانگيخته کنه. به هر حال نامزدهای احتمالی دارن به طور جدی وارد صحنه می‌شن. افتتاح سايت آقای ولايتی يک نمونه از اين نوعه و به زودی هم آقای هاشمی رفسنجانی سايت يا بهتره بگم وبلاگش رو افتتاح می‌کنه. به هر حال سنگ بنای سايت-وبلاگ‌های دولتی رو آقای ابطحی گذاشت و از قرار معلوم بسياری از سياسيون، بر خلاف موضع‌گيری‌های مخالف در ابتدای کار، به فکر ارتباط مستقيم‌تری با مردم افتادن. نمونه اين مساله راه‌اندازی سايت آقای مهاجرانی و خانم کديور بود. حالا بايد ديد ورود هر چه بيش‌تر سياستمداران ايران به اين عرصه چقدر می‌تونه به فضای باز سياسی، حداقل روی اينترنت کمک کنه! من فکر می‌کنم اگه بحث‌های سياسی بهانه‌ای برای فيلترينگ بيش‌تر نشه، روند اصلاحات (نه به معنايی که الآن جا افتاده) سرعت بیش‌تر و نتيجه‌های مطلوب‌تری پيدا کنه.

2005-01-13T14:31:00.000+03:30

يه وقتی بود که هم بنزين خوشبو بود هم ماژيک هم استون هم آهک خيس‌خورده. چند وقته اين‌ها هم اصالتشون رو از دست دادن.

2005-01-02T13:11:00.000+03:30

يه چيزی تو مايه‌های فرنچ مانيکور!
خب جريانش اينه که با يکی دو تا از بچه‌های کلاس زبانمون يه وبلاگ فرانسوی راه انداختيم. از اين لوس‌بازی‌ها! خلاصه اينکه هنوز ترم دوميم. نتيجه‌ش هم اينه که کلی غلط پلوط می‌نويسيم. اساتيد محترم ببخشاييد. البته هر هفته نوشته‌هامون رو به معلممون نشون می‌ديم تا اشکالاتش رو بگيره و بعدا تصحيحش کنيم. اصولا نوشتن به يه زبون ديگه خيلی سخته. آدم جونش بالا مياد تا منظورش رو بفهمونه. مخصوصا اگه بخوای چهار کلام حرف جدی بنويسی نه اين که فقط اسم و مشخصات و حرفای معمولی بلغور کنی.
الغرض... اسمش رو فعلا گذاشتيم Le Quartier Iranien. مثلا يعنی محله ايرانی. البته اسمش موقتيه. شما اسم بهتری سراغ ندارين؟ پيشنهاد بدين سيل ووپ له!
راستی سرگردون فيلترشده رو فرستاديم اينجا که ديگه فيلتر نباشه. برين سياحت کنين.

2004-12-24T15:44:00.000+03:30

Weekend
صبح پنجشنبه‌ها یک احساس هیجان‌انگيز کنار سفره صبحانه نشسته است.
عصر پنجشنبه‌ها يک احساس شادی توی خيابان موج می‌خورد.
جمعه‌ها صبح يک احساس ولنگاری توی رختخواب غلت می‌زند.
جمعه‌ها عصر اما يک وزنه سنگين از دل آسمان آويزان است.

2004-12-24T14:12:00.000+03:30

رفتم وبلاگ طعم نان خارجی رو بخونم ديدم اثری ازش نيست انگاری از اول وجود نداشته. گفتم شايد آدرسش رو اشتباه تايپ می‌کنم. توی گوگل که گشتم حتی Cache نشده بود! جستجو رسيد به چند تا وبلاگ که توشون نوشته بودن که باران که وبلاگ طعم نان خارجی رو می‌نوشت به خاطر تصادف در کانادا فوت شده! البته هيچ دليل مستندی پيدا نکردم اما هم وبلاگش کلا پاک شده هم از توی اورکات حذف شده. به هر حال خبر نگران‌کننده‌ای هست. اگه کسی اطلاع بيش‌تری داره يه کامنتی چيزی بذاره.

2004-12-14T22:08:00.000+03:30

ظهر امروز به حدی جنتلمن شده بودم که در را برای فاحشه‌ای باز کردم تا قانون خانم‌ها مقدم‌ترند، ترک نخورد. تشکرش با چشم‌های گرد باورنکردنی‌تر بود.
شايد سرم به‌خاطر همين درد می‌کند!

2004-12-14T21:53:00.000+03:30

آخرين باری که مُردم، از آهسته راه رفتن حوصله‌ام سر رفته بود. آرزو کردم ديگر لاک‌پشت نباشم.
به دنيا که آمدم، کرّه‌ی قشنگی شده بودم که پوستم می‌پريد. به دست و پايم سم‌های کوچکی بود که به درد خاراندن نمی‌خوردند.
پنج سال بعد آرزو کردم بار ديگر به دنيا نيايم. پشتم بدجوری می‌خاريد...

2004-12-11T13:15:00.000+03:30

je ne parle pas
je ne bois pas
est-ce que je peux penser?
je ne sais pas!

2004-12-07T22:10:00.000+03:30

پنجشنبه و جمعه قبل با بچه‌های چلچراغ، مهمون دوستان ساروی و بابلی بوديم. سفر خوبی بود و کلی خوش گذشت. هر چند موقع رفتن جاده هراز بسته بود و مجبور شديم از سمت جاده فيروزکوه بريم و کلی هم به خاطر برف دير رسيديم اما به خاطر اينکه دسته‌جمعی رفته بوديم، گذشت زمان رو احساس نکرديم. شب پنجشبه که رسيديم، رفتيم يه اردوگاه دانش‌آموزی که همچين يه هوا شبيه پادگان و بندهای زندان بود! برای خانوم‌ها و آقايون دو تا از اين سوئيت‌ها رو در نظر گرفته بودن که 10-12 تا تخت دو طبقه داشت و با يه بخاری نفتی گرم می‌شد. با بچه‌ها بساط قليون رو رديف کرديم و نشستيم به صحبت. بعدش هم همه با هم رفتيم يه عروسی که توی يه تالاری بود که همون بغل بود! همچين يه نموره بی‌دعوت! کلی اون شب خنديديم به خاطر چل‌بازی‌های بر و بکس.
فرداش هم که کلی برنامه‌ريزی کرده بودن واسمون و کارگاه‌های آموزشی روزنامه‌نگاری ترتيب داده بودن برامون که آموزش بديم. من هم يه کارگاه داشتم که با عنوان روزنامه‌نگاری الکترونيک تشکيل می‌شد. اون هم در حالی که در مجموع تعداد کسايی که توی کلاس با اينترنت سر و سری داشته باشن از تعداد انگشت‌های دست بالاتر نمی‌رفت! بقيه هم از اينترنت فقط اسمش رو شنيده بودن! حالا من رو در نظر بگيرين که چجوری درباره موتورهای جستجو به جماعت توضيح دادم و راه و روش کسب خبر از طريق اينترنت و وبلاگ رو شرح دادم! وضعيت غذا هم همون وضع غذاهای پادگان بود و بس. در عوض شبش رفتيم يه رستوران سه طبقه به اسم حاج حسن که غذاهاش جداً خوشمزه و حسابی بود. جالبه که این رستوران يه نشريه هم چاپ می‌کنه که به هر حال ابتکار جالبيه. توصيه می‌کنم بهتون که اگه گذارتون به ساری افتاد و گشنه‌تون هم بود به اون جا سر بزنيد و دلی از عزا در بيارين. باقيش هم که برگشت بود تا صبح که ساعت 4 رسيديم تهران و متاسفانه نتونستم برسم به بدرقه دوست عزيزی که برای مدت طولانی می‌رفت پاريس. اين يکی واقعاًحيف شد!

2004-12-01T01:21:00.000+03:30

اگه تو هم يه گورخر خال خالی بودی و هيچ‌کی نمی‌شناختت...
اگه تو هم آخرين بازمانده نسلی بودی که منقرض شده بود...
حتما تو هم مثل من افسرده می‌شدی عزيز من!
- گورخرانه‌ها، جلد پنجم، فصل سوم، صفحه 41

2004-11-30T01:09:00.000+03:30

نمی دونم که اين پست رو واسه چی دارم می‌نويسم. اما نشد که ننويسمش. دست خودم نبود. جريان از اين قراره:
يه روز صبح که مسنجرم رو وا کردم، بين آف‌لاين‌هايی که برام گذاشته بودن، يه پيام عجيب به دستم رسيد. در حقيقت چند تا پيام که در ادامه هم بودن. معلوم نبود فرستنده‌ش واسه کی فرستادتشون که اشتباه رسيده به دست من. جالبه که آی دی طرف هم توی ليست دوستام نبود. تا چند ساعت تو فکرش بودم. دلم نيومد که جواب بدم بهش و بگم که پيام‌هاش اشتباها به دست من رسيده. تمامش رو که سر هم می‌کردی می‌شد اين:
شهرزاد عزيز، شايد خنده‌دار باشه که من باز هم اينجا پيام می‌ذارم بعد از سه سال. هر چند می‌دونم نه تو و نه هيچ‌کس ديگه نمی‌تونه اين‌ها رو بخونه. اما باز هم می‌نويسمشون. چون فکر می‌کنم که می‌خونيشون.
عزيزم. خنده‌داره. اما من هنوز هم به تو فکر می‌کنم. اين همه سال گذشته اما باز هم به تو فکر می‌کنم. شايد به خاطر اينه که تو تنها عشق واقعی من بودی. و همه چيز هم از همين جا شروع شد و همين جا هم پايان گرفت. يادم نمی‌ره هيچ‌وقت مسيج‌های پرمحبتت رو و وقت‌هايی رو که باهام صحبت می‌کردی. هنوز هم دلم می‌گيره. هنوز هم دلم برات تنگ می‌شه. بعد اين همه سال...
اه... زندگی لعنتی...
بعد از تو سعی کردم که فراموشت کنم. دخترهای زيادی اومدن توی زندگيم. بد و خوب. اما هيچ کدومشون تو نشدن برام. هيچ کدوم.
می‌بوسمت شهرزاد جون... روحت شاد عزيزم... عشق من! سلام!

2004-11-28T15:39:00.000+03:30

چيزه
1- يکی اين که من موندم چرا بعضی‌ها اينقدر پول دارن که نمی‌دونن باهاش چی‌کار کنن؟ طرف لخت شده ديدم يه طرفش رو همچين خالکوبی کرده مثه لباس. از روی بازوهاش تا روی شونه‌هاش و از اون جا تا نصف قفسه سينه‌ش خالکوبی يا به قول خودش تتو بود. يه چيزی شبيه يه نيم تنه زرهی بود طرحش. توی تايلند کوبيده بودش. به پول اين جا نزديک 5 ميليون تومن بالاش داده بود.
2- دومی‌ش هم اين که يه دستگاهی ديدم دست يکی ديگه که اندازه موبايل بود. از اين دستگاه‌ها که شبيه باتوم‌های برقی هستن. يه دکمه داشت روش که وقتی فشارش می دادی، بين دو تا ميله يه برق با فشار بالا جرقه می‌زد. اگه به يه جايی‌ت می خورد، همچين شوک بهت می داد که چند دقيقه گيج و منگ بودی. وسيله جالبی بود برای دفاع. اما حيف که اگه دست نااهلش باشه به جای دفاع می‌شه وسيله حمله و بی‌جنبه‌بازی‌های دعوا و اينا. به نظرم بايد غيرمجاز باشه حملش اما چرا دست بضی‌هاست نمی‌دونم!
3- تعريف اين فيلم اسکندر يا به قولی Alexander که درباره زندگی اسکندر مقدونی ساخته شده و در حال حاضر تبليغاتش توی ماهواره داره پخش می‌شه و در بعضی از کشورها روی پرده‌ست رو اخيرا چند جايي شنيدم. از بازيگرهای معروفش آنتونی هاپکيز و آنجليا جولی رو می‌شه نام برد. من که فيلم رو نديدم اما يکی از دوستام که توی تورنتو ديده، کلی حرص خورده. از قرار معلوم توش بدجوری درباره ايرونی‌ها بد گفتن و از اون‌ها چهره بدی ساختن. حالا فيلم رو که ديدم بيش‌تر درباره‌ش می‌نويسم. البته چيز عجيبی نيست. وقتی تموم دنيا به‌جز بورکينافاسو و اوگاندا باهات بد باشن، نتيجه‌ش هم می‌شه اين که فيلم‌های اين مدلی درباره‌ت بسازن. حيف که صنعت فيلم اين کشورهای دوست زياد پيشرفته نيست، اگه نه چه فيلم‌های خوب خوبی ساخته می‌شد برامون.
4- اين بمب گوگلی‌مونم که ترکيد به مبارکی ميمنت. حالا ببينيم صدای انفجارش به جز رسانه‌های داخلی به خارجی‌هاشم می‌رسه يا نه؟ فعلا به افتخار خودمون هيبيب... هورا!

2004-11-22T16:56:00.000+03:30

ای مرغ‌های آخته به سيخ‌های ساندويچی سر کوچه‌مان
آيا سرتان گيج نمی‌رود صبح تا شب روی گريل؟
- کتاب آشپزی آسان، سرود پنجم، صفحه 125

2004-11-20T21:51:00.000+03:30

من هرگز نمی‌توانم
شاخه‌های قرمز را
در قوسی گاه به گاهش
از نگاهی نه چندان بعيد
بيرون کنم...
آنگاه که گَردهای نورانی
چشمانش را چون اخگر
می‌رقصاندند...
و می‌پيچيدند
به جای دستانم
بر تکان‌هايی منظم!
هر چه باشد
من قاعده رقصيدن نمی‌دانم
آنقدر که
زبانه‌های نامنظم آتش می‌دانند
و آهنگ‌ها
نسيمی هستند
که رشته‌های تنيده
از سر تا به پايت را می‌نوازند
و بی‌اختيار
مرتعش می‌شوی
و ارتفاع می‌گيری
با هر تواتُرَش...
و هرگز به انتها نمی‌رسد
اين بخش
از دنيای تو
حتی اگر اکنون
در اين دنيا نباشی

2004-11-17T16:33:00.000+03:30

اينم خودم

2004-11-12T22:29:00.000+03:30

امروز توی خيابون ديدم که چند تا بيلبورد هست که در ديد اول به نظر می‌رسه تبليغاتيه. چون روش پر بود از آرم‌هايی از قبيل کوکاکولا، فانتا، اسپرايت، اينتل، آی‌.بی‌.ام، تامی، نستله و کلی مارک معروف ديگه. اما جريان اين بيلبوردها، تحريم کالاهايی بود که از حاميان اسرائيل هستن. خب البته من تا حالا سند و مدرکی رو روی اينترنت پيدا نکردم که بگه اين شرکت‌ها صهيونيستين، اما دوس دارم بدونم مارک CPU کامپيوترهای NGOی حامی اين بيلبورد چيه؟ فرضا Intel نيست؟

2004-11-11T20:16:00.000+03:30

چند وقته با پسرعمه‌م می‌ريم يه جا ورزش می‌کنيم که پاتوق از ما بهترانه. حالا بماند که چطور شده می‌ريم اونجا! همه چيز يه طرف، ماشينايی که اون‌جا می‌بينيم يه طرف. ديدن بنز مدل 2005 ديگه برامون عادی شده! چند روز پيش يه ماشين عجيب غريب ديديم جلوی اون‌جا. گفتم ضايعه که از نزديک برم مارکشو ببينم. از پسر عمه‌م پرسیدم، فلانی اين چه مارکيه؟ گفتم به نظرم پورشه‌ست. گفتم تو از کجا می‌دونی؟ گفت سوارش شدم قبلا. خيلی ماشين توپيه. فقط تو سرعت‌های بالا، سر پيچ کنترلش مشکله. گفتم چرا خالی می‌بندی بابا تو هم که مثل من گواهينامه نداری! گفت بابا جان منظورم توی Need For Speed بود!

2004-11-07T18:20:00.000+03:30

پلکان جلوی در
يکی از آهنگ‌هايی رو که خيلی دوست دارم، اسمش Doorsteps هست و از آلبوم Hi-Fi high lights down low يه گروه فنلانديه به نام Lodger. انيميشن اين آهنگ رو که يکی از به‌ترين انيميشن‌های فلاش در سال گذشته بوده، چند وقت پيش به طور اتفاقی توی اينترنت ديده بودم. يکی از دوستای خوبم که توی تورنتو هست، اين آلبوم رو برام خريد که اتفاقا به جز توی سايتش هيچ کجای ديگه فروش نمی‌ره. امروز در حالی که بسته پستی‌م وا شده بود، به دستم رسيد. باز جای شکرش باقيه که بلايی سر سی دی نياورده بودن! متن اين آهنگ رو اينجا می‌ذارم و لينک انيميشنش رو هم که اين بالا گذاشتم. حالشو ببرين يه کم.

Doorsteps
smoking cigarettes at your doorsteps looking like i don't care
lying to act younger but i'm four years older
red stripes hanging on your hair
i'm no good for you and you know it too
there's a limit to what nature can do
getting stoned getting fat in your rented flat staring at the TV screen
sweating cold turkey in a funny hat
most annoying show yuou've ever seen
smoking cigarettes at your doorsteps sticking here like glue
another one aimless fight
no one's got the right to turn your pink world blue

2004-11-04T10:52:00.000+03:30

بوش > کری
فارنهايت 11/9، فجايع جنگ عراق و هزار و يک کار اشتباه بوش باعث نشد که مردم آمريکا اون رو نسبت به کری ترجيح ندن! در حالی‌که خيلی از نظرسنجی‌ها نشون می‌داد که قشر روشنفکر آمريکا تونستند با آرای خودشون بوش رو کنار بزنن، نتيجه چيز ديگه‌ای رو رقم زد. درصد زيادی از مردم آمريکا به بوش رای دادن و چهار سال ديگه اون رو در کاخ سفيد باقی گذاشتن تا هر کاری که دلش می‌خواد بکنه. من فکر می‌کنم بيش‌ترين عواقب متوجه ايران بشه. شايد واسه همين هم بود که ايرانی‌ها مرتبا نتايج انتخابات آمريکا رو پيگيری می‌کردن. تعداد زيادی از ايرانی‌ها اخبار انتخابات و شمارش آرای اون رو لحظه به لحظه دنبال می‌کردن و نسبت بهش حساس بودن. اصولا طرفدارهای ایرانی کری معتقد بودن که با روی کار اومدن اون باب مذاکره با اصلاح‌طلب‌های ايران باز می‌شه و طرفدارهای بوش هم دو دسته بودن، يه عده‌شون عقيده داشتن که با سر کار اومدن مجدد بوش، تکليف ايران يکسره می‌شه و عده ديگه‌ای معتقد بودن که اين چهار سال دوم برای به نتيجه رسيدن سياست‌های بوش لازمه. در عين حال بوش تونست با اختلاف اندکی ببره. اين مساله نشون می‌ده عموم مردم آمريکا چقدر ساده فکر می‌کنن و حرف‌های روشنفکری زياد به مذاقشون آشنا نيست. کافيه فقط يکی مثل بوش داشته باشن تا فکر کنن قدرتمندن. مدت‌ها پيش با مقايسه فيلمای اروپايی و آمريکايی به اين نتيجه رسيده بودم که آمريکايی‌ها اصولا خيلی از لحاظ دينی مقيدترن. و انتخاب مجدد بوش شديدا مذهبی، کاملا اين موضوع رو تاييد می‌کنه. رئيس جمهوری که در بعضی از وزارت‌خونه‌های دولتش، مراسم دعای قبل از شروع کار انجام می‌شه.
حالا بايد موند و ديد که بوش و سنای جمهوريخواه، اگه تا چند وقت ديگه با رئيس‌جمهور و مجلس محافظه‌کار ايران مواجه بشن، چه اتفاقی ميفته!

2004-10-30T23:24:00.000+03:30

باز هم بی‌شير و باز هم بی‌شکر
تئاتر بی‌شير و شکر (کاری از گروه تئاتر پرچين) را برای سومين بار بود که عصر پنجشنبه می‌ديدم. اولين بارش در جشنواره تئاتر فجر گذشته بود و دومين بارش تمرينش را. اما آخرين باری که به تماشايش رفتم، وسوسه شدم که چند خطی درباره آن بنويسم.
روايت بی‌شير و شکر روايتی امروزی از زندگی مردم امروز است که در مکانی مانند کافی‌شاپ شکل می‌گيرد. اين‌طور که پيداست، داستان بی‌شير و شکر قصد ندارد تا همه قشرها را در کنار هم گرد آورد. داستان اين نمايش‌نامه هم از نمادهايی تشکيل شده است که تماشاگر را وادار می‌کند که به دنبال نشانه‌های خود به اپيزودهای متعددش سرک بکشاند. جدا از روال عادی داستان که خوب پرداخت شده است، بی‌شير و شکر می‌توانست کوتاه‌تر از اين باشد. به نظر می‌رسد که نويسنده به راحتی می‌توانسته بخش‌هايی از اپيزودهای متعدد ٱن را حذف کند بدون آن که به بدنه داستان لطمه‌ای وارد نمايد. برای مثال اپيزود آخر بسيار طولانی شده و تاکيد در به رخ کشيدن نشانه‌هايی که راميار درويش (با بازی فرهنگ ملک) نزد دخترانی که اغفال کرده تا اين حد ضروری به نظر نمی‌رسيد. اپيزود لات‌ها هم می توانست کوتاه‌تر از اين باشد، هرچند بازی استادانه افشين هاشمی و بيان طنز خاص و لهجه قوچانی‌اش، اپيزود مفرحی را برای تماشاگران به ارمغان می‌آورد اما وجود شعری در اين اپيزود که با اجرای مبارک (مهرداد ضيايی) و همراهی ترجيع‌بندگونه لات‌ها (من نمی‌شکنم) به يک‌باره روند دردناک روايت را به هم می‌پيچد و اندکی بيننده را از درگيری با حس دريافتی‌اش جدا می‌سازد.
جدا از متن نمايشنامه، بازی‌ها نسبت به اجرای جشنواره بسيار روان‌تر و پخته‌تر شده است و اين تغيير را می‌توان در تمامی قسمت‌های نمايش مشاهده کرد به جز اپيزود آخر و جمع سه نفره دختران که آهنگی کش‌دار پيدا کرده و اندوهی مصنوعی و اغراق‌شده و در نتيجه خسته‌کننده را نمايش می‌دهد و چند مورد خاص ديگر که به نظر می‌رسد برخی از بازيگران به علت چند نقشی بودن نتوانسته‌اند از نقش قبلی خود دل بکنند. از موارد ديگر می توان به بازی مقبول علاء محسنی و مهرداد ضيايی اشاره کرد که در نقش خود به خوبی جا باز کرده‌اند. آزاده صمدی، فرهنگ ملک، مهدی پاکدل نسبت به اجرای جشنواره‌ای اين نمايش بسيار به‌تر و پخته‌تر عمل می‌کنند.
بی‌شير و شکل در کل از جمله نمايش‌نامه‌هايی است که قطعا به ديدنش می‌ارزد و کم‌تر تماشاگری در طول نمايش، زمان طولانی آن را حس خواهد کرد.

2004-10-28T11:32:00.000+03:30

يه زن (حالا چه فرقی می‌کنه، يه دختر) می‌تونه تو چند دقيقه مسافرتت رو به هم بزنه، حتی اگه زن تو نباشه. کافيه زن همسفرت باشه. يه زن می‌تونه تو رو وادار کنه به جای اين فيلم، اون فيلمو ببينی، حتی اگه رفيقت نباشه. يه زن می‌تونه ساعت ورزش کردنت رو تغيير بده، حتی اگه دوست‌دختر پارتنر ورزشت باشه. هی اصلا يادم نبود يه زن می‌تونه تخت جمشيد رو آتيش بزنه يا حتی از اون هم بالاتر آدم و شونصد ميليارد نسل بعدشو از بهشت بندازه تو زمين.
گرچه من زمين رو دوست دارم، جنس لطيف رو هم ايضا، اما خداييش حوری‌های بهشتی يه چيز ديگه‌ن. همچين يه نموره وظيفه‌شون مشخص‌تره، ادا اصول ندارن، روی اعصابت هم اسکيت نمی‌رن.
آخيش... يه کم سبک شدم!

2004-10-23T11:14:00.000+03:30

بی شير و شکر
عصر جمعه، چند ساعتی به ديدن تمرين نمايشنامه بی شير و شکر گذشت که اتفاقا از معدود تئاترهايی بود که توی جشنواره تئاتر سال قبل ديده بودمش. يه نمايشنامه چند اپيزودی به کارگردانی حميد امجد و مهرداد ضيايی که چند تا از دوستان و آشناهام هم توش بازی می‌کنن. داستان اين نمايش توی يه کافی شاپ امروزی می‌گذره. اين نمايشنامه در تالار قشقايی تئاتر شهر از همين يکشنبه (فردا) اجراش رو شروع می‌کنه و بهتون جدا توصيه می‌کنم که ببينيدش. اخبار و اطلاعات مربوط به گروه تئاتر پرچين و اين نمايش رو می‌تونين توی سايت اختصاصی اين گروه مشاهده کنين که از قضا افتخار طراحی و ميزبانيش با خودمون بوده.

پی‌نوشت:
عکس‌ها (آرش عاشوری):
۱- سری اول
۲- سری دوم
مطالب:
پرستو دوکوهکی
حمیدرضا نصيری

2004-10-16T23:19:00.000+03:30

می‌دونی چیه؟ فصل واقعاً داره عوض می‌شه نه اسماً. اینو می‌شه از لباس‌های تا‌به‌تای مردم فهميد. از اينکه بعضی‌هاشون پولوور پوشيدن و بعضی‌ها هنوز از لباس آستين‌کوتاه دل نمی‌کنن. از روپوش مدرسه بچه‌ها. از بوی حلیم. از لرز سر شب. از سرماخوردگی‌های بروبچه‌ها. از افسردگی‌های مختص فصل پاييز. ترافيک سنگين تهرون که اين روزها سنگين‌تر هم می‌شه. روزهايی که زودتر از هميشه می‌رن و شب‌هايی که زودتر از هميشه می‌رسن. يه چيز ديگه هم هست. لباسای رنگارنگ و جورواجور که هميشه توی نيمه دوم سال ويترين بوتيک‌ها رو متنوع می‌کنه. اين يکی واقعاً دوست‌داشتنيه. نيست؟

2004-10-15T13:04:00.000+03:30

بندِ نخستِ ديمه‌ی نخستِ "زندگينامه‌ی نورهود العصيان الاهيجی"
چنين گويد "ابن نظام الدين نورهود العصيان الاهيجی تاب الله عنه" که من مردی دبيرپيشه بودم از گروه مهندسين در گيلان زمين، و به کار تعليم سرگرم بودم و چندگاهي در آن پيشه کارپردازی نموده در ميان نزديکان آوازه‌ای يافته بودم‌. در سيف سال يک هزار سی‌سد و هفتاد و هشت (1378) که کار بر من سخت آمد از لاهیجان برفتم که هر نيازمندی که در آن روز خواهند خداوند والا و پاک روا کند. به طهران رفتم و دو خاست نماز بکردم و نيازمندی خواستم تا خدای والا و خجسته مرا توانگری دهد‌. چون به پايتخت آمدم گروهی در کار طراحی و ميزبانی سايت ديدم‌. آن هنگام، به مـُروا گرفتم و با خود گفتم: خدای خجسته و والا نيازمندی مرا روا کرد‌.
- بی‌خيال بابا جان!!

2004-10-10T20:52:00.000+03:30

حالم بده به گمونم. چرا؟ نمی‌دونم حقيقتش. شايدم می‌دونم نمی‌خوام بگم حتی به خودم. احساس می‌کنم همه چيز قاطی پاطی شده. هيچ چيز سر جای خودش نيست. وقتی که فکر می‌کنی يه کاری رو شروع کردی و حالا پا در هوايی. موندی وسط يه دو راهی. از يه طرف همه چيز داره می‌ره رو به جلو از طرف ديگه احساس می‌کنی که اونايی که بايد جدی باشن و همراهت، نيستن. شايد هم احتياجی به جدی بودن ندارن، چون کارا خلاصه پيش می‌ره حالا بد يا خوب. اصلا نمی‌دونم قراره يه روزی درست بشه يا نه؟ يا شايد هم قراره همين وضع بمونه! اگه اينجوری باشه مسلما ادامه‌ش کار مزخرفيه. جلوی کار اشتباه رو بايد زود گرفت. می‌دونم نوشتن اينا هم فايده نداره. شايد فقط يه جور سبک کردن دل باشه که خيلی سنگين شده اين روزا. شايدم تاثير بذاره. البته بعيد می‌دونم اصلا مهم باشه واسه کسی که بايد باشه.

2004-10-06T14:55:00.000+03:30

شب خيلی خوبی بود ديشب. يکی از بچه‌های دانشگاهمون زد به سرش و تصميم گرفت که بعد از 6-7 سال از فارغ‌التحصيلی يه تعداد رو جمع کنه دور هم. اين بود که ديشب رفتيم خونه‌ش. يه تعدادی از بچه‌ها رو که ديدم واقعا خوشحال شدم. يه تعدادی‌شون رو هم که اگه نمی‌ديدم از نزديک از حافظه‌م پاک می‌شدن. خيلی جالبه دوستايی رو ببينی که قبلا کنار هم می‌نشستين و حالا هر کدومشون يه کاره‌ای شدن. يه تعدادی ازدواج کرده بودن و با زن يا شوهرشون اومده بودن. خلاصه به حد فجيعی خوش گذرونديم. قرار شد هر چند وقت يه بار تکرار کنيم اين دور هم جمع شدن‌ها رو. تا ببينيم چی پيش مياد.

2004-10-02T15:13:00.000+03:30

يک مشت پسر و دختر شرور و شلوغ بودند که از اتوبوس پياده می‌شدند در ارتفاعات سبز و مه‌گرفته اسالم. وقتی رسيدند به کلبه‌ای که سقفش پر از تکه‌های پوست درخت بود، رضا يادش آمد که کليد را جا گذاشته است. روی سقف دريچه کوچکی بود که يک پسربچه محلی به زور خودش را وارد کرد و در را از پشت باز کرد. يکی از دخترها از توی کيفش پانصد تومانی تانشده‌ای را درآورد و به پسربچه داد:
- بيا... اينو بگير واسه خودت شوکولات بخر.
پسرک خوشحال و متعجب از اين‌ که مقدار زيادی پول دارد به سمت پايين دره دويد. عصر که برگشته بود و دور و برم می‌پلکيد، بی‌هوا پرسيد:
- ببخشيد آقا! شوکولات چيه؟

2004-09-29T23:22:00.000+03:30

ابرها عطسه می‌کنند
هوا بوی پوست پرتقال می‌دهد
زمان زايمان فصل‌ها
آ ر ا م
آ ر ا م
می‌رسد
کسی چه می‌داند
قارقار کلاغان
شايد از سرخوشی‌ست
شايد هم می‌گويند
درد درد
شايد هم
عافيت باشد
...
سلام بر برگ
که در ابتدای بوی خاک
برای مراسم تدفين شبانه‌اش
آماده می‌شود
و اسکلتش روزی بيش
نمی‌ماند

2004-09-21T10:23:00.000+03:30

همه بيماريم
بعضی شب‌ها سياه‌ترند از شب‌های ديگر. خيلی سياه‌تر. انگار که يک مايع سياه و غليط را پخش کرده باشند توی هوا. يک مايع سياه که با افسردگی خاصی معجون شده باشد.
- باز هم که داری سياه می‌نويسی!
دخترک کنار دستيم توی ماشين با عشوه خاصی از دوست پسرش خداحافظی مب‌کند و ماشين راه می‌افتد به سمت آزادی.
- آقا ممکنه دستتون رو کنارتر بکشيد؟
لعنتی! دستم حداقل يک وجب فاصله دارد با او. هر دست‌انداز را هم که رد می‌کنی خودش را نزديک‌تر می‌کند و با حالت خاصی يک «نچ» پرتاب می‌کند به سمت اعصابم.
- علی سلطان! دورت بگردم!
مينی‌بوس‌های لبريز از پسران افسارگسيخته که با جيغ و ويغ ساعات انتهايی شب را به تشويق تيم محبوبشان در خيابان می‌گذرانند تا برای رهگذران جلب توجه کنند.
- برادر کوچيکمه! دوسش دارم! نيازی ندارم به دوست پسر! باهاش رابطه دارم! همين ارضام می‌کنه!
در گوشه و کنار اين شهر چه روابطی ايجاد شده است تازگی‌ها! هر چقدر سعی می‌کنم با افکارشان کنار بيایم، نمی‌شود. آمار آدم‌های لزبين و گی خيلی سريع‌تر از آن چه فکرش را بکنی در حال افزايش است. يکی با افتخار می‌گويد که فتيش هست و پول داده تا وسايلش را از دبی بياورند. ضربدريش را اصلا درک نمی‌کنم. انگار يک جور بيماری جنسی دارد زير پوست شهر نفوذ می‌کند. شايد همه دچار بيماری‌های روانی شده‌ايم و اين روان‌پريشی‌ها دارد از زخم بعضی‌ها اينگونه سر باز می‌کند. از يکی اين گونه و از ديگری تجاوز به 29 پسر بچه و به همين سادگی پيچيده شدن طومار زندگی‌شان. مجلس‌مان دارد درباره حجاب تصميم می‌گيرد. پليس‌مان نگرانيش چيز ديگری‌ست. جای ديگر بلاگرها و روزنامه‌نگاران و هنرمندان دستگير می‌شوند. لابد بيجه‌ی قاتل اول به جشن خانه سينما رفته و بعدش هم سايت‌های سکسی ديده و نهايتا شهوتش غليان کرده و يک سال و نيم جنايت می‌کرده است!
هنوز بوی آش شله قلمکار ميدان انقلاب توی ذهنم بالا و پايين می‌رود. صدای فحش زنی که از تلفن عمومی به همجنس ديگرش فحش می‌دهد قاطی شده با موسيقی‌ای که توی پخش ماشين مسافرکش مدام عربده می‌زند.
سياه ننويسم! نفسم را هم دارم بالا می‌آورم. تقصير کسی نيست. آسمان امشب سياه‌تر از شب‌های ديگر است.

2004-09-14T21:27:00.000+04:30

ای نوزده سالگانی که به تازگی خودتان را کشف کرده‌ايد، بدانيد و آگاه باشيد که من ده سال پيش از اين کشف شدم. پس ايمان بياوريد به آغاز فصل اسب!

2004-09-12T01:22:00.000+04:30

امروز يکی دنبال دستش می‌گردد
ديروز شايد دنبال زبانش
فردا شايد عقلش را بجويد از روی ناچاری
و بخندد بر هر آنچه که بر باد نوشتند

2004-09-05T02:31:00.000+04:30

خيلی وقته که اينجا درباره زندگی روزمره ننوشتم! يه جورايی انگار لج کردم که انگار زياد ادبی شده حالا. خب آخه چی بنويسم؟ اينکه دو روز آخر دو هفته قبل رو با بچه‌های چلچراغ رفته بوديم سمنان؟ يا اينکه آخر هفته قبل رو رفته بودم شمال؟ يا چی؟ اينکه کار طراحی فلان سايت و بهمان سايت تموم شده؟ اينکه چند هفته پيش موقع ورزش خوردم زمين و 4-5 تا زخم اسفبار رو دستم به دنيا اومد؟ خب اينا به چه دردتون می‌خوره؟ آها چطوره تحليل سياسی-اجتماعی داشته باشم. اينکه به نظر من بوش برنده انتخابات رياست جمهوری آمريکا می‌شه يا کری؟ چطوره؟ به نظر من که مزخرفه! اصلا اينا رو نخونين بهتره. شايد من اصلا حالم خوب نيست. دارم اراجيف می‌بافم.
اينم مثلا يه پست وبلاگيه!
لعنتی!

2004-08-27T16:39:00.000+04:30

آفرينش
داستان اين طور شروع شد. يکی بود، يکی نبود. از اولش هم کسی نبود. اين را از ابتدا ميدانستیم. همه چیز از وسط شروع شد. به خود آمديم و ديديم اين وسط ايستاده‌ايم. ميان يک محيط سيال و خالی. چند چيز فلزی و تيره هم دور و برمان را گرفته بودند. و ما اينگونه آفريده شديم. از بلندی مجهولی افتاديم در آغوش اين سياه‌مست تا با ما برقصد بی‌آنکه ما رقصش را بلد باشيم. داستان اما تمام نشده است هنوز. مانند يک صفحه که توی سینی گرامافون بگردد رقصمان تکرار می‌شود. گاهی گير می‌کند و تمام محيطش تکرار می‌شود. گاهی هم در محيطش گير گرده و مدام تکه‌ای از آهنگش را تکرار می‌کند و ما دوباره می‌بينيم که هنوز هم کسی نيست. هنوز چيزی يا حتی چيزکی شروع نشده!

2004-08-16T10:18:00.000+04:30

لبريز از هماغوشی
بر بستر خود
سال‌هاست
در درد خود پيچيده‌ای
و زخم‌هایی عميق‌تر می‌طلبی
تا به يادت بماند
صورتک‌هایی وهم‌آلود را
که تو را به تباهی کشيده‌اند
تا به يادت بماند
تبار بی‌ستون‌شان را
سال‌هاست که شبگردی می‌کنی
و طراوتت را خرامان
به ناخريداران می‌سپاری
به نامحرمان بی‌مرهم
هر دو می‌دانيم
کثافت پيوند را محکم‌تر می‌کند
هيچ گندی مشاممان را نمی‌آزارد
حال که بسترم پذيرای توست

2004-08-11T23:19:00.000+04:30

خط‌خطی
خونه‌ی لاهيجان‌مون توی يه کوچه بود. پشت به پشت يه خونه داده بود که اون طرف اون خونه هم يه کوچه ديگه‌ بود. يعنی دو تا کوچه موازی هم. کوچه ما بن‌بست بود و اون يکی نه.بين اين دو تا کوچه يه کوچه باريکی بود که هيچکی به رسميت نمی‌شناختش به جز ما بچه‌ها. يه کوچه باريک و پيچ در پيچ و بدقواره که اسم هم نداشت!
يه کوچه که واسه عبور لوله فاضلاب شهرداری ساخته بودنش. واسه همين هم کفش صاف و صوف نبود. نيم دايره بود بيش‌تر جاهاش. انگار اولش لوله فاضلاب بود بعد خونه‌ها رو که دو رو برش ساختن، شد کوچه. يه کوچه بود که فقط يه در اولش بود که مال خونه‌ی نبشی بود. اونم خيلی نزديک به سر کوچه بود. اصلا شايد اسمش کوچه نبود اما هر چی که بود به هيچ دردی نمی‌خورد به جز اين که ميون‌بر باشه و راه‌مون رو کوتاه کنه. که مثلا بريم به بچه‌های اون کوچه سر بزنيم. که مثلا بريم به مدرسه‌مون که اون‌ور اون يکی کوچه بود. که مثلا وقتی وسط بازی حال نداشتيم که بريم خونه‌مون دستشويی، بريم اون تو و توی پيچ و خمش خودمون رو راحت کنيم. که مثلا با دخترای کوچه‌مون بريم اون تو و دزدکی درباره همديگه کنجکاوی کنيم. که مثلا وقتی بزر‌گ‌تر شديم روی در و ديوارش واسه دخترايی که با ما قد کشيدن و تغيير کردن، پيغام پسغام بنويسيم. برای ما مثل يه شاه‌راه حياتی بود!
امسال عيد که سر زدم به اون‌جا ديدم که اون طرفش رو بستن.
انگاری که راه نفسم رو بسته بودن!

2004-07-29T21:09:00.000+04:30

همه دارن حل می‌شن. توی يه حلال ناشناخته.
من اما دارم فرسوده می‌شم. ساييدگی رو کاملا حس می‌کنم. گوشه‌هام داره گرد می‌شه. سخته اما دارم عادت می‌کنم. يه وقتی حسش بود که يه گوشه‌م رو بشکنم و از يکنواختی بيام بيرون. ولی حالا شايد جراتم رو از دست دادم. آره... انگاری دارم فرسوده می‌شم.

2004-07-24T12:22:00.000+04:30

حکايت خوابيدن مر سامان را
صبح تا ظهرش هميشه خواب بود
نصف شب بيدار چون شبتاب بود
آخر هفته هميشه مست بود
مال دنيا پيش چشمش پست بود
شيشکی از ديد او چون گوز بود
شام تيره نزد او چون روز بود
سايز کاليبرش همی هشتاد بود
در تقلب ياورش استاد بود
کاسه صبرم کمی لبريز شد
آسفالت طاقتم هم ليز شد
گفتمش خروار کار انباشته
بدرويم آن فکرهای کاشته
کاسه‌ای از آب پيشم رنده کرد
باز هم عصيان را شرمنده کرد
يک دو روزی ظهر خود بی‌خواب کرد
بعد آن سامان فکری ناب کرد
صبح گشت و او هوای خواب کرد
اين دل شوريده را بی‌تاب کرد
کون لق خواب‌های بنده کرد
خواب دائم بهر خود پاينده کرد
مرگ موشی خورد، بعدش خواب شد
باعث آرامش اعصاب شد

2004-07-20T22:36:00.000+04:30

خط‌خطی
دو تا خط موازی بودن که خیلی سعی می‌کردن به هم برسن! انگار يه روزی به هم رسیدن. البته من نديدما. فقط شنيدم که رسيدن. يه جايی حول و حوش بی‌نهایت انگاری! شنيدم که الآن پشيمونن! تصميم گرفتن که از هم جدا بشن. حالا مشکلشون اينه که توی مرام خط‌خطی اين کار يه جورايی حرومه! خدا بهشون صبر بده!

2004-07-14T22:19:00.000+04:30

آنگاه که چشمان سرخت تو را می‌نگرند
آنگاه که سکه‌ها‌ شير و خط ندارند
آنگاه که حشرات می‌جوندت
آنگاه که زير فشار نيکوتينی خونت له می‌شوی
خواهی مرد
برگرد به سال صفر
و از نو متولد شو
و باز بمير
و باز برگرد

2004-07-07T11:34:00.000+04:30

اين روزها حتی به گربه روی حصار هم حسوديم می‌شود. شکمی دارد که خيلی راحت پرش می‌کند. تمام زمين ملک شخصی اوست و گاهی چنان نگاهت می‌کند که نمی‌توانی بگويی تو را برای زندگيت به تمسخر نگرفته.

2004-06-28T20:37:00.000+04:30

مینی مالی خولی
کمی بالاتر يک رديف جوجه اردک می‌خواستند از عرض خيابان رد شوند... کند و باحوصله... اتوموبيلی افسارگسيخته از روی رديفشان رد شد و خط ممتدشان را نقطه‌چين کرد... جوجه‌ها با روده‌های برادر يا شايد هم خواهر لهيده‌شان سرگرم بودند. طفلی کنار خيابان گريه می‌کرد. مادرش آشفته دستانش را کشيد و برد!

2004-06-23T13:14:00.000+04:30

غنوده
همين‌جا آروم بخواب. شايد سر فرصت واسه‌ت يه شعر گفتم!

.

2004-06-16T08:38:00.000+04:30

برای تفريح کردن بايد پول داشت...
برای پول داشتن بايد کار کرد...
برای کار کردن بايد وقت داشت...
برای وقت داشتن نبايد تفريح کرد!
يه دايره بسته‌ست نه؟ شايد هم يه جور بيضی. فقط با اين تفاوت که مقدار خروجی هر مرحله با ورودی مرحله بعد تناسب نداره. اون وقته که آدم با وجود اين پارادوکس ممکنه گه‌گيجه عميقی بگيره. اون وقته که ممکنه ساعت دو شب زيرسيگاريت رو به جای خالی کردن توی سطل زباله، خالی کنی توی ظرف ماست و حسابی به تضاد رنگ سياه و سفيد بخندی. اون وقته که بعيد نيست توی لذت گوش کردن يه موسيقی قشنگ عبری پشه‌های دور و برت رو، روی مونيتور به شکل مگسک ماوس ببينی.

2004-06-12T13:04:00.000+04:30

ثلث دوم
كلاس عربی... دوم راهنمايی... خانم مكی... ما سر كلاسيم. مريم ميز اول است. با دو نفر ديگر كه می‌گوييم نوچه‌های مريمند. نيمكت ها سه نفره است. من، سارا و دوستم -كه اين روزها حالش خوب نيست- رديف يكی مانده به آخريم. روزهای محرم است و عشق و عاشقی و قصه‌ها از دعوای پسرهای محل سر بلند كردن علم.
چند ماهی است كه بزرگتر شده‌ايم. ۱۲سال و نيمه‌ايم. دوست داريم بدانيم كه بقيه هم بالغ شده‌اند يا نه و دوست داريم به دروغ بالغ‌شدن خودمان را انكار كنيم. حتی پيش مادربزرگ حتی پيش مردودی‌ها كه اطلاعات وحشتناكی دارند از همه چيز و حتی روی ديوارهای توالت نقاشی‌های بد كشيده‌اند...
ادامه مطلب زيبای بابونه رو از اينجا بخونين.

2004-06-10T09:54:00.000+04:30

فراموش‌شده
جشن مزخرفی بود!
من و آدم‌برفی با هم رفته بوديم به ميهمانی تولد آدم‌آهنی‌ها. مترسک هم با دوست‌دخترش عروسک آمده بود. بعضی از اين عروسک‌ها زيادی عجيبند. معلوم نيست چطور قيافه کسی مثل مترسک را تحمل می‌کند. يک عکس دست‌جمعی هم کنار باباآدم توی باغشان گرفتيم که فکر کنم موقع عکس گرفتن چشمانم بسته بود. اين دوقلوهای آدم‌آهنی هم ديگر شورش را درآورده‌اند. تقليد صدايشان برای شيرين‌کاری خيلی لوس و بی‌مزه بود. اصلا حيف من آدم فضايی نيست که وقتم را با اين موجودات عقب‌مانده می‌گذرانم؟ چاره‌ای نيست! کسی که روی زمين جا بماند به‌خاطر زرق و برقش و با هم‌نوعانش برنگردد به کره خودش، حقش است با همين موجودات نشست و برخاست کند.

2004-06-02T11:18:00.000+04:30

آگهی فروش در نيازمندی‌های روزنامه همشهری
پنجشنبه 7 خرداد 1383
2 عدد قناری زنگی بخوان
1 سر و رسمی و بلند
با صدايی باز و آماده جفت
تلفن:.............

2004-06-02T09:35:00.000+04:30

فصل جفت‌گيری مگس‌هاست... و نيک آنکه مگس‌ حشره‌ای‌ست که با مشکل تعدد زوجين روبرو نيست!

2004-05-29T14:50:00.000+04:30

نشسته بوديم و داشتيم فيلم 21 گرم رو نگاه می‌کرديم که يهو همه چيز شروع کرد به لرزيدن. می‌گن که خونه‌های اکباتان طوری ساخته شده که زلزله‌ها رو خوب رد می‌کنه. اما همه چيز باز هم طوری لرزيد که همه مردم از خونه‌هاشون ريختن بيرون. هممون می‌دونيم که اگه تهران توی اين وضعيت دچار زلزله بشه، بزرگ‌ترين فاجعه‌ در تاريخ زلزله اتفاق ميفته. اما هنوز هم خونه‌های پوست پيازی ساخته می‌شن. هنوز هم وقتی يه زلزله مياد خطوط مخابراتی و وضعيت اطلاع‌رسانی و امداد دچار اختلال می‌شن و نزديک به صد در صد از کار ميفتن. هنوز هم مسؤولين دارن شعار می‌دن که... انگار هيچ چيزی توی ايران به عنوان مديريت بحران معنای واقعی نداره!
امروز توی يه سوپرمارکت شنيدم که يکی می‌گفت اين‌ها همه‌ش به خاطر ندادن زکاته! لابد ملت تو کشورهای ديگه هم زکات می‌دن که اتفاقی براشون نمی‌افته! نمی‌فهمم چرا هنوز خيلی از مردم مغزشون پاره‌سنگ ورمی‌داره! واقعا در صد شعور عامه مردم رو بايد با چه معياری سنجيد؟
زلزله قبلی رو که تجربه کردم، زلزله رودبار بود. اصلا دوست ندارم اين يکی رو توی تهرون تجربه کنم. مطمئنم اگه کسی هم زنده بمونه بر اثر انفجار تاسيسات افتضاح گازکشی و شيوع بيماری و هزار اتفاق ديگه از بين می‌ره. اين راهنما برای زنده موندن در زلزله نوشته شده. راهنمای خوب و کامليه اما شديدا برای کسانی نوشته شده که همسر دارن! معلوم نيست ما مجردها برای زنده موندن بايد چه کار کنيم!

2004-05-26T22:26:00.000+04:30

خلاصه بعد از يک هفته تلاش بی‌وقفه (؟!)، بار و بنديلمون رو جمع کرديم و رفتيم دفتر جديدمون. اين چند وقتی هم که ننوشتم، همه‌ش به خاطر اسباب‌کشی و جابه‌جايی بود و اين چيزا. خلاصه شرکت خدمات وب گردون از آرياشهر رفت به سهروردی شمالی. بفرمايين در خدمت باشيم!